Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας εφιστά την προσοχή στους πολίτες και καλούνται να αποφεύγουν ενέργειες στην ύπαιθρο που μπορούν να προκαλέσουν πυρκαγιά από αμέλεια, θέτονταας σε κίνδυνο την ζωή και τις περιουσίες των συνανθρώπων τους.

Ειδικότερα, υπενθυμίζεται ότι απαγορεύεται η ρίψη αναμμένων τσιγάρων, το κάψιμο ξερών χόρτων και κλαδιών ή υπολειμμάτων καθαρισμού, η χρήση μηχανημάτων και εργαλείων που προκαλούν σπινθήρες όπως δισκοπρίονα, συσκευές συγκόλλησης, η χρήση υπαίθριων ψησταριών, κ.α.
Επίσης, υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου απαγορεύεται η καύση των αγρών.

Σε περίπτωση που αντιληφθούν πυρκαγιά, οι πολίτες παρακαλούνται να ειδοποιήσουν αμέσως την Πυροσβεστική Υπηρεσία στον αριθμό κλήσης 199.

The post Υψηλός κίνδυνος πυρκαγιάς (δείκτης 3) σήμερα Κυριακή στη Θεσπρωτία appeared first on Paramythia-online.gr.

Η Παραμυθιά κάθε Σάββατο είχε γιορτή. Είχε το παζάρι της. Ήταν η Παραμυθιά το κέντρο της Θεσπρωτίας η μεγαλύτερη πόλη με όλες τις αρχές. Μητρόπολη, τράπεζες, Γυμνάσιο, Οικοκυρική Σχολή, οικοτροφείο, νηπιοτροφείο, γιατρούς και προ παντός ήταν εμπορικό κέντρο.

Στην είσοδο και στην έξοδο της πόλης υπήρχαν πολλά εξοχικά κέντρα, και οικόπεδα στα οποία τα Καλοκαίρια στήνονταν θέατρα και σκηνές για καραγκιοζοπαίχτες. Όλο και κάποιοι συγγενείς θα έρχονταν στα σπίτια, όλο και κάτι θα έπρεπε να έχουν για φαγητό. Ύστερα και κείνοι όλο κάτι έφερναν πεσκέσι από το χωριό. Λίγη γκίζα, λίγη φέτα, λίγο τουλουμίσιο, ή λίγο καλαμποκάλευρο φρεσκοαλεσμένο. Τούτο το αλεύρι έτσι και δεν είναι φρέσκο πικραίνει, γίνεται για τσι κότες.

Αύριο Σάββατο ήταν μια μέρα όπως οι γιορτές, κοσμοαντάμωσιες, ψώνια καφενεία γεμάτα κόσμο και μαγειρεία που σου έσπαζαν τη μύτη καθώς πέρναγες απ΄έξω. Ο Λάμπρο Μίχος μόστραρε τα πλαστάρια του και όλοι έμεναν να παραγγείλουν να το πάρουν για το χωριό. Και αν δεν μπορούσαν όλο θα έπαιρναν λόγο για πόνο. Όλοι οι φούρνοι της Παραμυθιάς ήταν καλοί όμως ο κόσμος της επαρχίας ένα πλαστάρι ήθελαν του Λάμπρου Μίχου.

Από τα χωριά γύρω θα έρχονταν πολλές γυναίκες μα και άνδρες να πουλήσουν ότι είχαν στα μποστάνια τους ή στα κοπάδια τους. Εκτός από τους πωλητές, κάθε Σάββατο έρχονταν και οι μανάδες των παιδιών που πήγαιναν στο Γυμνάσιο.Θα έφερναν καθαρά ρούχα, ψωμί μια μεγάλη κουλούρα καλαμποκίσια ή ένα κουστό. Θα έπαιρναν και τα άπλυτα να τα φέρουν το άλλο Σάββατο. Αν είχε καμιά μουλάρι κανόνιζαν να τα φορτώσουν στο ζώο και να φέρουν και λίγα μποστανικά ή αυγά για πούλημα.

Τα αυγά είχαν πολύ μεγάλη πέραση γιατί τα αγόραζαν τα ζαχαροπλαστεία και τα εστιατόρια. Ανάλογα με την παραγωγή του κάθε τόπου, θα έφερναν ελιές ή τυρί και πάντα λίγη πίτα, λαχανόπιτα ή ζυμαρόπιτα για τα παιδιά τους που πήγαιναν στο Γυμνάσιο. Όσο κι αν σήμερα φαίνεται περίεργο πολλά παιδιά σπούδασαν με ψωμί, κρεμμύδι, ελιές και κάπου κάπου λίγο τυρί…. Κρεατόπιτα; Που κρέας αυτό ήταν για τις μεγάλες γιορτές, τους γάμους και τα πανηγύρια.

Ο κάθε ένας από τους πουλητές, είχε τη θέση του στο παζάρι, που άρχιζε από την οδό Καραμανλή, τον πλάτανο έκεί πάνω από το μαγαζί του Κωστάκη του Μητσιώνη και έφτανε στην πλατεία στο πηγάδι, σε όλα τα δρομάκια και λίγο πιο κάτω. Στο γαλατά στέκονταν άνδρες και γυναίκες που πούλαγαν ζώα και ξύλα. Οι πιο πολλές γυναίκες που πούλαγαν ξύλα και κότες οι άνδρες πούλαγαν σφαχτά. Αρνιά, κατσίκια, γίδες προβατίνες και μουνούχια. Από τα ζώα, άλλα ήταν για σφάξιμο κι άλλα για «έχος».

Η Παραμυθιά είχε χρήμα που κινούνταν μιας που είχε πολλούς υπαλλήλους. Πολλοί από τους υπαλλήλους ήταν ξένοι έτσι νοίκιαζαν σπίτια, έτρωγαν σε εστιατόρια, ακόμη και τα παιδιά όλο και κάποιο τζίρο έκαναν.

Στην Παραμυθιά τα εμπορικά περίμεναν το Σαββάτο σαν Παχαλιά. Όλο κάτι για προίκα των κοριτσιών θα αγόραζαν, όλο και λίγο τσίτι ή αλατζά, ακόμη και λίγο κάποτο για βρακιά. Πάει ο καιρός που δεν είχαν βρακί στον κ–ο τους και πιστρώνουνταν με την ποδιά τους.

Ακόμα πολλές γυναίκες είχαν βγάλει τις κάλτσες τις μάλλινες και φορούσαν κάλτσες μπαμπακερές. Θυμάμαι παλιά πόσο παλιά, δεν ξέρω ένα Σάββατο αλλιώτικο.

Η αγορά ήταν γεμάτη κόσμο γύρω από το Δημαρχείο άνδρες παραμυθιώτες και ξένοχωρίτες. Στους δρόμους κυκλοφορούσαν πολλοί παπάδες, σχεδόν τρέχοντας.

Η Μητρόπολη είχε συμβούλιο και στο Δημαρχείο έβγαζαν στο σφυρί το καντάρι της πόλης μας. Με τη ντουντούκα του πέρναγε ο ντελάλης και φώναζε πριν από μέρες πως θα βγει το καντάρι στο Σφυρί. Μα και κείνο το Σάββατο που ήταν η μέρα που θα έβγαινε στο σφυρί ο τελάλης φώναζε. Στις έντεκα η ώρα θα γίνει ο πλειστηριασμός για το καντάρι. Στις έντεκα η ώρα θα γίνει πλειστηριασμός για το καντάρι. Με το καντάρι ζύγιαζαν όλα τα μεγάλα βάρη και τούτο γιατί υπήρχαν καντάρια βαρεμένα.

Πωλήσεις αγορές μόνο με τούτο το καντάρι ζυγιάζουνταν. Ακόμη τα Σάββατα περνούσε η αγορανομία. Πήγαιναν στα μαγαζιά έπαιρναν τα ζύγια και τα ζύγιαζαν με αυτά που είχαν μαζί τους. Πολλά ήταν λειψά. Αυτά κατάσχονταν. Τα άλλα σφραγίζονταν με το χρόνο που πέρασαν τον έλεγχο. Έχω στο σπίτι μου δυο τρία μέτρα βάρους διακοσίων δραμιών στρογγυλά με μια τρύπα στη μέση μεγάλα με πολλές σφραγίδες.

Μα αν θέλανε να σε κλέψουν, ήταν εύκολο. Όλο κι εύρισκαν τρόπους. Τα πορτοκάλια πουλιούνταν με το κομμάτι όπως τα πεπόνια και τα κυδώνια. Τα καρπούζια τα μπαζιά το σπανάκι τα μπιζέλια με την οκά. Τα μαρούλια, σαλάτες με το κομμάτι… Με την οκά πουλιούνταν και τα όσπρια το καλαμπόκι και το στάρι. Τα υφάσματα στα εμπορικά με τον πήχη. Οι κλωστές με την οκά ή τα μετάξια με το ματσάκι.

Τα τσιγάρα σε κουτί των δέκα ή σε κουτί των είκοσι. Αυτό για τους έχοντες. Οι άλλοι χύμα ΠΑΠΠΑΣΤΡΑΤΟΣ από μια μεγάλη κούτα. Έπαιρναν τρία, πέντε και για να μην τσαλακώνουν είχαν ταμπακέρες. Όποιος δεν είχε ταμπακέρα στο έξω πάνω τσεπάκι του πουκάμισου ή του σακακκιού. Οι ταμπακέρες ήταν από χαρτί, από δέρμα, μα και πολύτιμες με σκαλίσματα μπρούτζινες, ασημένιες, χρυσή δεν είχα δει μα λέγανε πως υπήρχαν. Τον καπνό που τον πούλαγαν λαθραία τον έβαζαν σε μια δερμάτινη σακούλα σαν πουγκί που την είχαν κρεμασμένη στο λαιμό.

Θυμάμαι το θείο μου τον Αλέξη, να βγάζει τη σακούλα από το γκιόξι, να κόβει με το σουγιά πάνω σε ένα ξύλο τον καπνό ψιλό- ψιλό και μετά να στρίβει τσιγάρο. Η μάνα μου του έκανε καφέ και κείνος έκανε το τσιγάρο του πάντα στη γωνιά όπου πέταγε και τον καπνό. Μια φορά του τελείωσε το χαρτί και έκανε τσιγάρο από την εφημερίδα του πατέρα μου για χαρτί.

Θυμάμαι τη γυναίκα που συναντούσα στην πόρτα του σπιτιού μας καθώς ξεζαλώνουνταν το ζαλίκι τα ξύλα. Η μάνα μου της έκανε καφέ την πλήρωνε και της έβαζε λίγη βυσσινάδα ή γλυκό ανάλογα με τον καιρό. Ήταν μια λεβεντογυναίκα από τη Σαλονίκη.

Θυμάμαι μια βάβω, πάνω από 80 χρονών κυρτωμένη από τα χρόνια, που έρχονταν να φέρει στα τρία εγγόνια της τραχανά και καρύδια σε ένα σακκούλι στην πλάτη και λεφτά κρυμμένα στο γκιόξι.Τι λεφτά,,, πενταροδεκάρες. Πόσα θυμάμαι, και τούτες οι θύμισες είναι ποτάμι που μόλις πιάσω το μολύβι ξεχύνονται και με πνίγουν με ταράζουν.

Δεν είναι εύκολο, ακόμη και αν οι αναμνήσεις σου είναι τρυφερές, γλυκές, να μην κλάψεις. Το σπίτι μας που το πήρε η θεία μου, έπεσε, δεν υπάρχει πια. Στη βρυσοπούλα κάποιος έκλεψε τον κρουνό της και βάλανε ένα σιδεροσωλήνα. Τα δένδρα λεν πως δεν λυγίζουν. Τότε γιατί τα δικά μου δένδρα, ήταν κυπαρίσσια, χάθηκαν; Χέρια βέβηλα τα σκότωσαν.

Όπως χέρια βέβηλα σκότωσαν τα γκαλντερίμια. Αυτά τα ψηλά λυγερόκορμα κυπαρίσσια ήταν μια ομορφιά. Και ήταν μια πανέμορφη γωνιά για .όλη την πόλη μας. Η βρυσοπούλα, ο πλάτανος η μεγάλη και η μικρή πέτρα που ξεκούραζαν τα βράδια τις βάβες καθώς λέγανε τα χάλια τους. Και ο έξω μικρός κήπος μας, με τα δικά μου κυπαρίσσια. Απορώ πως κανένας δε σκέφθηκε να κάνει κάπου εκεί ένα νεανικό περίπτερο με καφέδες και αναψυκτικά. Έναν παράδεισο.

Πολλά άλλαξε ο χρόνος, άλλα προς το καλό κι άλλα προς την καταστροφή. Εκείνο που δεν μπόρεσαν να αλλάξουν είναι τα υπέροχα βράχια της. Τις κατηφοριές της και τις ανηφοριές της. Πόσο όμορφα νοιώθω όταν τα παιδιά μου με πάνε πάνω στην Αμυγδαλιά και κοιτάω γύρω τους βράχουν και τα ξεκώμματα να μαρτυράνε μυστικά αιώνια.

Έτσι ήταν η πόλη μας κάποια Σάββατα και η ταραγμένη μου ματιά, τρέχει και τα κάνει όλα μια αγκαλιά, σε έναν κύκλο που μέσα θέλω να είναι χαρές και πίκρες. Ζωή και θάνατος. Βλέπεις, τώρα μόνο οι φωτογραφίες μου μιλούν και γω τις κοιτώ και τους χαμογελώ. Βάζω το χέρι στην καρδιά μου και τους λέω. Εδώ σας έχω και στο μυαλό μου. Και μου χαμογελούν και μου μιλούν οι φωτογραφίες και σκέπτομαι που όταν θύμωναν μαζί μου και με φώναζαν μικρή αλαφροΐσκιωτη, ξεχνώντας το πριγκίπισσα, το κούκλα μου, κοριτσάκι μας…..

Πόσο λαχταρώ να δω στις πόρτες τις φιλενάδες να μου φωνάζουν, έλα να σε χτενίσουμε και να παίζει η Μαρίνα και η Κασσιανή με τα ατίθασα μαλλιά μου τα μπουφοειδή. Να δω την κυρά Ζωή να ξεφουρνίζει αφράτα καρβέλια ψωμί και να μου λέει. Φάε μωρε άφαγο φάε.

Να δω το θείο μου τα Χαρίση που αφού μοιράσει το γάλα να έρθει στην αγκωνή να ξεκουράσει λίγο τα πόδια του και να φύγει πάλι πάνω στο γομάρι του για το χωριό μας την Κρυσταλλοπηγή που τότε τη λέγανε Κεφαλόβρυσο και μεις τη λέγαμε κάτω Σέλλιανη. Να μαζευτούν εκεί στο σπίτι όλα τα τσιουπριά για να ακούσουν την τύχη τους, που ήταν γραμμένη στον τελβέ του καφέ.

.H Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά, είναι συγγραφέας, ποιήτρια, βραβευμένο μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών και μέλος της Διεθνoύς Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

The post Οι ιστορίες της Βάβως | Στο παζάρι του Σαββάτου appeared first on Paramythia-online.gr.

Την πρώτη φιλική αναμέτρηση προετοιμασίας δινει σημερα το απόγευμα το Σούλι Παραμυθιάς με αντίπαλο τον  Π.Α.Σ. Λαδοχωρίου.

Ο αγωνας θα διεξαχθεί στο γήπεδο 49 Προκριτών και η σέντρα να είναι προγραμματισμένη για τις 18.00.

Το γήπεδο Παραμυθιάς θα υποδεχθεί τους φιλάθλους που επιθυμούν να πάρουν μια πρώτη γεύση από την αγωνιστική ετοιμότητα των δύο ομάδων ενόψει της επικείμενης αγωνιστικής περιόδου.

The post Σήμερα το πρώτο φιλικό προετοιμασίας για το Σούλι Παραμυθιάς με αντίπαλο το ΠΑΣ Λαδοχωρίου appeared first on Paramythia-online.gr.

Μαζική ήταν η εκπροσώπηση των αστυνομικών υπαλλήλων της Θεσπρωτίας στη πανελλαδική κινητοποίηση των ενστόλων στη Θεσσαλονίκη, με αφορμή την έναρξη της 90ής ΔΕΘ. Οι συμμετέχοντες συνέπραξαν με συναδέλφους τους από ολόκληρη τη χώρα, διεκδικώντας άμεσες παρεμβάσεις από την Πολιτεία για τα χρόνια προβλήματα του κλάδου.

Στο επίκεντρο των αιτημάτων βρέθηκαν η βελτίωση των μισθολογικών αποδοχών, η αναβάθμιση των συνθηκές εργασίας, η θεσμική αναγνώριση της επικινδυνότητας του επαγγέλματος καθώς και η στελεχωση των υπηρεσιών. Κεντρικό σύνθημα της διαμαρτυρίας, όπως αποτυπώθηκε στο σχετικό πανό, υπήρξε η απαίτηση για λύσεις στα βασικά εργασιακά ζητήματα, μακριά από αξιώσεις προνομίων.

Η παρουσία των αστυνομικών από την περιφερειακή ενότητα Θεσπρωτίας υπογραμμίζει ότι οι δυσκολίες και οι αυξημένες υπηρεσιακές απαιτήσεις επηρεάζουν εξίσου την περιφέρεια και τα μεγάλα αστικά κέντρα

Βίντεο: Αλέκος Δήμας

The post Απο τη διαμαρτυρία των Αστυνομικών της Θεσπρωτίας στη ΔΕΘ appeared first on Paramythia-online.gr.

Από τα παλαιότερα στην περιοχή είναι το πανηγύρι της Μίχλας Πέντε Εκκλησιών, στις 8 Σεπτεμβρίου, και αντέχει μέσα στη διάρκεια του χρόνου.
Και όχι μόνο δεν σβήνει, αλλά κρατά και το παραδοσιακό χρώμα, χάρις στις άοκνες προσπάθειες των κατοίκων του χωριού από γενεά σε γενεά.

Σε φωτογραφία του 1933, πριν 93 χρόνια, απεικονίζονται ο ιερέας και κάτοικοι του χωριού, ικανοποιημένοι από τη διεξαγωγή του.

Πριν 39 χρόνια, το 1987, ο αείμνηστος Πολυδροσίτης ευεργέτης Χρυσόστομος Λαμπρίδης (γεννημένος το 1921) σε ανοιχτή επιστολή του έγραφε μεταξύ άλλων:

“Από τα μικρά μου χρόνια ήταν το πρώτο ΠΑΝΗΓΥΡΙ που πρωτογνώρισα, όταν κατάλαβα τον εαυτό μου «ΑΠΙΚΑΣΑ», και το περιμέναμε αυτό το Πανηγύρι σαν την καλύτερη εκδήλωση της περιφέρειάς μας. Συγκεντρωνόταν πολύς κόσμος από τα πέριξ χωριά: Οσδίνα, Βλαχώρι, Πλακωτή, Κοκκινίστα, Πετροβίτσα, Τσουρίλα, Νιαχώρι, Μενίνα, Αβαρίτσα, Ραβενή, Βροσίνα και από άλλα, πιο απομακρυσμένα χωριά. Εκεί πρωτοβλέπαμε και το ΛΟΤΟ, που ήταν ένα τυχερό παιχνίδι. Βάζαμε μία δραχμή και γυρίζαμε μια ξύλινη φτερωτή, η οποία, όπου σταματούσε, υπήρχαν διάφορα μικροδώρα, όπως καθρεφτάκια, σφυρίχτρες, κολόνιες και άλλα. Πλην όμως, ο επιχειρηματίας του ΛΟΤΟ πάντα κατάφερνε να σταματά η φτερωτή εκεί που δεν υπήρχαν δώρα και φώναζε την εξής λέξη: «ΜΠΟΣ», δηλαδή τίποτα! Μας έδινε ένα ζαχαρωτό για να παρηγορηθούμε για τη χασούρα. Αυτά για το ΛΟΤΟ. Στο πανηγύρι αυτό οι κοπέλες φορούσαν τα πιο φανταχτερά τους φορέματα και ποιος ξέρει πόσα χιλιάδες κορίτσια και αγόρια παντρεύτηκαν μετά την πρώτη συνάντηση που έκαναν στο Πανηγύρι αυτό. Από τα χρόνια εκείνα υπήρχε και συνεχίζεται η παράδοση να σερβίρεται «ΓΙΑΧΝΙ», βραστή γίδα, σ’ όλους τους παρευρισκόμενους. Τα παλιά χρόνια δεν υπήρχε αμαξωτός δρόμος και ο κόσμος ερχόταν με μουλάρια, άλογα και γαϊδούρια, καβάλα πάνω στις σέλες, που τις στόλιζαν με πολύχρωμες βελέντζες. Γέμιζαν τα πλάγια από τέτοιου είδους «τροχοφόρα» (υποζύγια)”.

Να σημειωθεί ότι τα πιο παλιά χρόνια δεν υπήρχαν καθόλου οι ανέσεις που υπάρχουν σήμερα. Ο κόσμος σε μεγάλο βαθμό ζούσε στην απομόνωση. Η διασκέδαση έλειπε παντελώς.

Όλοι μικροί και μεγάλοι έδιναν την καθημερινή τους βιοπάλη και το δικό τους αγώνα, κυρίως για να επιβιώσουν και να ζήσουν. Σχεδόν τα πάντα που είχαν σχέση με την τροφή και την ενδυμασία τους τα παρήγαγαν και τα έφτιαχναν μόνοι τους.

Οι άνθρωποι ήταν εκ των πραγμάτων και αναγκαστικά, γεωργοί, κτηνοτρόφοι, τσαγκάρηδες, ραφτάδες και ό, τι άλλο τους πίεζε η ίδια η ανάγκη. Ζούσαν μια ζωή σκληρή και δύσκολη.

Έτσι, περίμεναν πως και πως για να διασκεδάσουν, αλλά και να επικοινωνήσουν με πλησιοχωρίτες, το πανηγύρι. Μάλιστα το πανηγύρι της Μίχλας ήταν ονομαστό.

Το πανηγύρι ήταν τόπος συνάντησης, συνεύρεσης και ανταμώματος των κατοίκων των διαφόρων χωριών. Οι κάτοικοι του ενός χωριού γνωρίζονταν με τους κατοίκους των άλλων χωριών κυρίως μέσω των πανηγυριών.

Οι σκληρές καθημερινές δουλειές, η έλλειψη συγκοινωνιακών μέσων εμπόδιζαν την αλληλοεπικοινωνία και την αλληλογνωριμία μεταξύ των κατοίκων των γειτονικών χωριών και τα πανηγύρια βοηθούσαν σε μεγάλο βαθμό προς αυτή την κατεύθυνση.

Τα πανηγύρια είχαν μια πολύ πιο σπουδαία και σημαντική λειτουργία σε σχέση με σήμερα, που έχει αλλάξει, λόγω των κοινωνικών συνθηκών, ο χαρακτήρας τους.

Ωστόσο και τώρα τα πανηγύρια στη γνήσια έκφρασή τους δείχνουν ότι οι αξίες και οι παραδόσεις μας είναι η ζήση μας. Ας κάνουμε τα πανηγύρια του τόπου μας, πανηγύρι της καρδιάς μας.

Και απλώνεται σ’ αυτά, κόντρα στην αναισθησία, το ανθρώπινο αίσθημα, που για όποιον το νιώθει είναι ανεκτίμητος θησαυρός. Έτσι τα πανηγύρια, όταν νοηματοδοτηθούν και πνευματικά, μπορούν να μας ζεστάνουν την καρδιά και να τη στολίσουν με όμορφα και πλουμιστά στολίδια.

Και αλίμονο μας αν δεν θέλουμε ό,τι βοηθάει να διατηρηθούν ή να ξεφυτρώσουν ατίμητα διαμάντια μέσα μας και τον τρόπο ζωής μας τον αλλάζουμε με ξενόφερτες συνήθειες, που δεν έχουν σχέση με το ήθος μας.

The post Το ιστορικό πανηγύρι της Μίχλας στις Πέντε Εκκλησιές Παραμυθιάς (8 Σεπτεμβρίου) και η διατήρησή του στο πέρασμα του χρόνου appeared first on Paramythia-online.gr.

Σύμφωνα με την Αστυνομία, λίγη ώρα νωρίτερα ο άνδρας, οδηγώντας Ι.Χ. αυτοκίνητο, ενεπλάκη σε σύγκρουση με άλλο όχημα, από την οποία προκλήθηκαν υλικές ζημιές.

Μετά το τροχαίο απομακρύνθηκε από το σημείο, χωρίς να γνωστοποιήσει τα στοιχεία του στον άλλο οδηγό.

Ακολούθησαν άμεσα αναζητήσεις από τους αστυνομικούς, οι οποίοι κατάφεραν να τον εντοπίσουν και να τον συλλάβουν

The post Συνελήφθη οδηγός που έφυγε μετά από τροχαίο, υπό την επήρεια αλκοόλ. appeared first on Paramythia-online.gr.

Για σημερα Σάββατο, σύμφωνα με το χάρτη της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας υπάρχει υψηλός κίνδυνος εκδήλωσης πυρκαγιάς (κατηγορία 3) στην Θεσπρωτία.

Η Πυροσβεστική Υπηρεσία Ηγουμενίτσας και τα Πυροσβεστικά κλιμάκια Παραμυθιάς και Φιλιατών έχουν τεθεί σε κατάσταση επιφυλακής για την αποτροπή εκδηλώσεων πυρκαγιών.

Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας εφιστά την προσοχή στους πολίτες και καλούνται να αποφεύγουν ενέργειες στην ύπαιθρο που μπορούν να προκαλέσουν πυρκαγιά από αμέλεια, θέτοντας σε κίνδυνο την ζωή και τις περιουσίες των συνανθρώπων τους.

Ειδικότερα, υπενθυμίζεται ότι απαγορεύεται η ρίψη αναμμένων τσιγάρων, το κάψιμο ξερών χόρτων και κλαδιών ή υπολειμμάτων καθαρισμού, η χρήση μηχανημάτων και εργαλείων που προκαλούν σπινθήρες όπως δισκοπρίονα, συσκευές συγκόλλησης, η χρήση υπαίθριων ψησταριών, κ.α.

Επίσης, υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου απαγορεύεται η καύση των αγρών.

Σε περίπτωση που αντιληφθούν πυρκαγιά, οι πολίτες παρακαλούνται να ειδοποιήσουν αμέσως την Πυροσβεστική Υπηρεσία στον αριθμό κλήσης 199.

The post Υψηλός κίνδυνος πυρκαγιάς (κατ. 3) για σήμερα Σάββατο στη Θεσπρωτία | Οι συστάσεις της Πολιτικής Προστασίας appeared first on Paramythia-online.gr.

Η CFMOTO στηρίζει την πρωτοβουλία για την οργανωμένη ανάδειξη μοτοσυκλετιστικών διαδρομών στην Ελλάδα, η οποία ξεκίνησε από την Παραμυθιά και τον Δήμο Σουλίου και επεκτείνεται σε νέες περιοχές της χώρας.

Η ανάπτυξη του μοτοσυκλετιστικού τουρισμού αποκτά ολοένα μεγαλύτερο ενδιαφέρον και στην Ελλάδα, με τις ιδιαίτερες διαδρομές, το ορεινό ανάγλυφο και τις έντονες εναλλαγές του τοπίου να δημιουργούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την προσέλκυση αναβατών από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται και η πρωτοβουλία για την οργανωμένη αναγνώριση μοτοσυκλετιστικών πάσων στη χώρα μας, η οποία έχει πλέον στο πλευρό της ως Μεγάλο Χορηγό τη CFMOTO.

Η αρχή έχει γίνει στον Δήμο Σουλίου, όπου έχουν αναγνωριστεί τρεις διαδρομές που συνδυάζουν ιδιαίτερο οδηγικό ενδιαφέρον με το φυσικό τοπίο, την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής. Είναι μια εξέλιξη με ιδιαίτερη σημασία για τη μοτοσυκλετιστική κοινότητα, καθώς για πρώτη φορά οι συγκεκριμένες διαδρομές αποκτούν οργανωμένη ταυτότητα και αναγνωσιμότητα, δημιουργώντας ένα νέο σημείο αναφοράς για τους Έλληνες και ξένους μοτοσυκλετιστές.

Πρόκειται για το Plakoti Pass, στη διαδρομή Νεράιδα – Πολύδροσο – Βροσίνα, το Paramythia Pass, που συνδέει Νεράιδα – Παραμυθιά – Γλυκή, και το Souli Pass, από τη Γλυκή προς το Σούλι και το Κάστρο Κιάφας.

Η πρωτοβουλία, ωστόσο, δεν περιορίζεται στον Δήμο Σουλίου, αφού ήδη προγραμματίζονται 12 νέα μοτοσυκλετιστικά πάσα στην περιοχή του Καρπενησίου και ακόμη πέντε στην Ξάνθη, ενώ αντίστοιχες κινήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Στόχος είναι η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου δικτύου που θα αναδεικνύει τις διαφορετικές γεωγραφικές, φυσικές και πολιτιστικές ιδιαιτερότητες της χώρας μέσα από τη μοτοσυκλέτα. Η αναγνώριση των πάσων πραγματοποιείται σε συνεργασία με τη ΜΟΤΟΕ και με τη συμβολή και τεχνογνωσία του Τάσου Βαφειάδη της Compass Travel.

Για την CFMOTO η οποία αντιπροσωπεύεται στην ελληνική αγορά από τη MUVUS, η συμμετοχή στη συγκεκριμένη δράση αποτελεί κάτι περισσότερο από μια χορηγική συνεργασία. Είναι μια έμπρακτη επένδυση στη μοτοσυκλετιστική κοινότητα, στην ταξιδιωτική εμπειρία και στην ανάπτυξη του μοτοσυκλετιστικού τουρισμού στην Ελλάδα.

Με τα τρία πρώτα πάσα στον Δήμο Σουλίου να αποτελούν την αφετηρία και συνολικά 17 ακόμη να βρίσκονται ήδη στον σχεδιασμό για Καρπενήσι και Ξάνθη, η πρωτοβουλία φιλοδοξεί να αποκτήσει σταδιακά πανελλαδική παρουσία.

The post Η CFMOTO στηρίζει τα Moto Passes appeared first on Paramythia-online.gr.

Ο Σεπτέμβριος του 1943 αποτελεί μια από τις πιο μελανές και αιματηρές σελίδες στην ιστορία της Θεσπρωτίας, καθώς η μαρτυρική Παραμυθιά βίωσε μέσα σε λίγες ημέρες μια διπλή τραγωδία. Η πόλη μετατράπηκε σε θέατρο φρικτών θηριωδιών, σημαδεύοντας ανεπανόρθωτα τη συλλογική μνήμη της Ηπείρου εξαιτίας της ναζιστικής βίας και της δράσης των τοπικών ένοπλων ομάδων.

Το κλίμα στην περιοχή ήταν ήδη βεβαρημένο πριν και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Παραμυθιά λειτουργούσε ως διοικητικό κέντρο του νομού, με πληθυσμό που περιλάμβανε Έλληνες χριστιανούς και μουσουλμάνους Τσάμηδες. Με την εγκαθίδρυση της κατοχής, η ηγεσία των Τσάμηδων συνεργάστηκε στενά με τις δυνάμεις του Άξονα, επιδιώκοντας αλυτρωτικούς στόχους και ασκώντας συστηματική τρομοκρατία εναντίον του άοπλου ελληνικού πληθυσμού.

Η κορύφωση της βίας εκδηλώθηκε σε δύο διακριτά, τραγικά κύματα κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου. Η πρώτη μαζική εκτέλεση έλαβε χώρα στις 19 Σεπτεμβρίου 1943, όταν εννέα άτομα απο χωριά της Παραμυθιάς εκτελέστηκαν διά τυφεκισμού στην αυλή του δημοτικού σχολείου της Παραμυθιάς. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε προοιμίο της θηριωδίας που θα ακολουθούσε, καθώς οι κατοχικές αρχές ενέτειναν τις διώξεις.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 24 Σεπτεμβρίου, σημειώθηκε ενέδρα ανταρτών του ΕΔΕΣ κατά γερμανικής περιπολίας στη θέση «Σκάλα» Παραμυθιάς, στην οποία φονεύθηκαν Γερμανοί στρατιώτες. Εφαρμόζοντας το αποτρόπαιό τους δόγμα περί «συλλογικής ευθύνης», οι γερμανικές αρχές κατοχής προχώρησαν σε άμεσα και σκληρά αντίποινα. Έτσι, στις 29 Σεπτεμβρίου 1943, εκτυλίχθηκε η δεύτερη και μεγαλύτερη σφαγή: σαράντα εννέα Έλληνες πρόκριτοι, επιστήμονες, κληρικός, έμποροι και απλοί πολίτες συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν από τα γερμανικά αποσπάσματα και ένοπλους Τσάμηδες σε ομαδικό τάφο, όπου και εκτελέστηκαν εν ψυχρώ.

Οι πράξεις αυτές χαρακτηρίστηκαν μεταπολεμικά ως εγκλήματα πολέμου, αφήνοντας πίσω τους μια βαριά κληρονομιά πόνου. Ο «μαύρος Σεπτέμβριος» της Παραμυθιάς παραμένει χαραγμένος στη μνήμη ως μια διαρκής υπενθύμιση των ολέθριων συνεπειών του φασισμού και της μισαλλοδοξίας, με την τοπική κοινωνία να αποδίδει κάθε χρόνο τον ελάχιστο φόρο τιμής στα θύματα της διπλής αυτής θυσίας.

The post Ο «μαύρος Σεπτέμβριος» των εκτελέσεων της Παραμυθιάς appeared first on Paramythia-online.gr.

The post Εγγραφές στη Σχολή Βυζαντινής Μουσικής της Μητροπόλεως Παραμυθιάς. Τα τμήματα. appeared first on Paramythia-online.gr.