Στη λήψη νομικών μέτρων σε βάρος κτηνοτρόφου για παράνομη και αυθαίρετη βόσκηση ζώων σε κοινοτική έκταση ιδιοκτησίας του Δήμου, προχωρά η Δημοτική Αρχή.

Το ζήτημα ανέκυψε έπειτα από σχετική καταγγελία της Προέδρου της Δημοτικής Κοινότητας Κρυσταλλοπηγής. Η αρμόδια Επιτροπή Εισαγωγής ζώων στις βοσκές και ελέγχου αυθαίρετης βόσκησης πραγματοποίησε αυτοψίες, εντοπίζοντας συνολικά έντεκα βοοειδή (πέντε και έξι αντίστοιχα) να βόσκουν ανεπιτήρητα στην υπ’ αριθμόν 193 κοινοτική έκταση. Τα ζώα έφεραν ειδική σήμανση με ενώτια και ανήκουν σε κάτοικο γειτονικής κοινώτητας, ο οποίος δεν διέθετε την απαιτούμενη άδεια βόσκησης.

Κατά την κλήση του σε ακρόαση, ο ιδιοκτήτης των ζώων κατέθεσε τις απόψεις του, υποστηρίζοντας ότι για την απομάκρυνση των ζώων του θα πρέπει να ειδοποιηθούν και να απομακρυνθούν και οι υπόλοιποι κτηνοτρόφοι. Παράλληλα, ισχυρίστηκε ότι η περιοχή όπου βοσκούν τα ζώα ανήκει στον ΟΦΥΠΕΚΑ και είναι χαρακτηρισμένη ως περιοχή Natura, προαναγγέλλοντας μάλιστα ότι θα προβεί σε καταγγελία στον εν λόγω οργανισμό επειδή, όπως υποστήριξε, υπάρχουν και άλλοι παράνομοι κτηνοτρόφοι.

Κατόπιν σχετικής εισήγησης της Νομικής Υπηρεσίας του Δήμου και διαλογικής συζήτησης, η Δημοτική Επιτροπή αποφάσισε ομόφωνα την παροχή ειδικής εντολής στο νομικό τμήμα του Δήμου, ώστε να αποσταλεί αρχικά εξώδικη όχληση με πρόσκληση προς τον κτηνοτρόφο για την απομάκρυνση των ζώων του εντός προθεσμίας δεκαπέντε ημερών. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσής του, αποφασίστηκε η σύνταξη και κατάθεση αίτησης ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας. Επιπλέον, παρασχέθηκε ρητή εξουσιοδότηση στον Δήμαρχο Σουλίου για την υποβολή μηνυτήριας αναφοράς εναντίον του κτηνοτρόφου για την αυθαίρετη και παράνομη βόσκηση, καθώς και για την υπογραφή κάθε σχετικού εγγράφου και τη διενέργεια κάθε νόμιμης ενέργειας.

Φωτγοραφία αρχείου

The post Νομικά μέτρα κατά κτηνοτρόφου για αυθαίρετη βόσκηση σε δημοτική έκταση appeared first on Paramythia-online.gr.

Η Δημοτική Επιτροπή του Δήμου Σουλίου,  σχετικά με τον ανοικτό ηλεκτρονικό διαγωνισμό του έργου «Ενίσχυση ύδρευσης – Αντικατάσταση εσωτερικού δικτύου ύδρευσης κοινοτήτων Κρυσταλλοπηγής – Νεοχωρίου – Καρυωτίου Δήμου Σουλίου», αποφάσησε ότι η προσφορά του ανάδοχου, ο οποίος αναδείχθηκε μειοδότης με μέση έκπτωση 48,48%, χαρακτηρίζεται ως ασυνήθιστα χαμηλή.

Η προσφορά παρουσιάζει απόκλιση 23,48 ποσοστιαίων μονάδων πάνω από τον μέσο όρο των εκπτώσεων των παραδεκτών προσφορών που υποβλήθηκαν (ο οποίος ανέρχεται σε 25,00%), ξεπερνώντας το όριο των δέκα ποσοστιαίων μονάδων.

Κατόπιν αυτού, η Δημοτική Επιτροπή αποφάσισε να προσκαλέσει τον ανάδοχο να καταθέσει εξηγήσεις για την τιμή και το κόστος που πρότεινε.

Υπενθυμίζεται πως το έργο εχει συνολικό προϋπολογισμό 2.195.000,00€,

The post Εξηγήσεις για χαμηλή προσφορά για το έργο ύδρευσης σε Κρυσταλλοπηγή, Νεοχώρι, και Καρυώτι appeared first on Paramythia-online.gr.

Εκεί όπου η φύση κάνει το «θαύμα» της! H Παναγία η Πλατανιώτισσα στην Κρυσταλλοπηγή Παραμυθιάς, oι 12 κορμοί στη στέγη της Αγίας Θεοδώρας στην Βάστα Μεγαλόπολης και η κοκορεβυθιά στη σκεπή του Αϊ Λια στα Καλάβρυτα, ειναι μερικά απο τα θαύματα της φύσης

Τη δική της Παναγιά Πλατανιώτισσα (όπως και στην περιοχή των Καλαβρύτων) έχει και η Κρυσταλλοπηγή Παραμυθιάς. Ο «πλάτανος του αράπη», όπως τον λένε οι ντόπιοι, είναι συνδεμένος με την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αφού εκεί έστησαν ενέδρα οι κάτοικοι σε Γερμανούς στρατιώτες.

Χρόνια μετά την Κατοχή μετανάστες που κατέφυγαν στο κοίλωμά του άναψαν φωτιά για να ζεσταθούν και λίγο έλειψε να κάψουν το δέντρο. Τελικά πέρασε στην προστασία των κατοίκων, οι οποίοι έφτιαξαν δίπλα και ένα εκκλησάκι..

Αυτό το ταπεινό εκκλησάκι, έφτασε να γίνει πανβαλκανικό προσκύνημα, αφού περνούν από κεί , Σέρβοι, Ρουμάνοι, κ.α. και ανάβουν ένα κεράκι. Όλο και περισσότεροι βαλκάνιοι χριστιανοί ορθόδοξοι, κάνουν την προβλεπόμενη στάση τους στο ταξίδι από και προς το λιμάνι Ηγουμενίτσας.

Σκύβοντας κανείς, εισέρχεται στο εσωτερικό του, διαπιστώνοντας έκπληκτος, ότι υπάρχει, λόγω της φυσικής μορφολογίας, δομή κανονικού ναού, που ενισχύουν οι πολλές εικόνες του Χριστού, της Παναγίας και αγίων. Μέσα σ’ αυτό το εκκλησάκι αντιλαμβάνεται κανείς, αν και στριμωγμένος, ότι υπάρχει και Εκείνος. Ο Χριστός. Όχι μόνο ως υπόδειγμα, αλλά και για να μας βοηθάει για την υπερπήδηση κάθε εμποδίου. Και παίρνει το χαρούμενο μήνυμα: “Μεθ’ ημών ο Θεός”. Είναι κοντά μας. Είναι πάντα κοντά μας.

Το ατύχημά μας είναι ότι λησμονούμε την παρήγορη αυτή πραγματικότητα. Αν κατορθώναμε, μέσα και σ’ αυτό το εκκλησάκι, να συνειδητοποιήσουμε την συνεχή παρουσία του Θεού, θα ήμασταν πολύ διαφορετικοί απ’ ό,τι είμαστε. Θα ήμασταν άνθρωποι ήρεμοι, ειρηνικοί, ισορροπημένοι, ευτυχισμένοι. Είναι άλλο εντελώς πράγμα να πιστεύουμε στην ύπαρξη του Θεού και άλλο να αισθανόμαστε κοντά μας την παρουσία Του.

Άλλο είναι να πιστεύουμε, πως υπάρχει Θεός και εντελώς άλλο είναι να αισθανόμαστε, ότι είναι “μεθ’ ημών ο Θεός”.

The post Τo δέντρo της πίστης | H “Παναγία η Πλατανιώτισσα” στην Κρυσταλλοπηγή Παραμυθιάς appeared first on Paramythia-online.gr.

Από την άνοιξη του 1944 η κατάσταση στη περιοχή της Θεσπρωτίας μεταβάλλεται, από την ανάγκη να εξασφαλιστεί ελεύθερος διάδρομος μεταξύ θαλάσσης και ορεινών συγκροτημάτων Σουλίου για την απόβαση συμμαχικών αποσπασμάτων και υλικού στις ακτές. Η παρουσία των ενόπλων Μουσουλμάνων της Θεσπρωτίας, που ενισχύουν τις Γερμανικές δυνάμεις με 2500 καλώς εξοπλισμένους και εκπαιδευμένους άνδρες, θεωρήθηκε σαν σοβαρό πρόσκομμα για τη συνέχιση των επιχειρήσεων. Ολόκληρη η παραλιακή ζώνη, από των εκβολών του Αχέροντα μέχρι των ελληνοαλβανικών συνόρων, επιτηρείτο και εφυλάσσετο από τις ομάδες αυτές.

Για την εξασφάλιση της παραλιακής ζώνης κρίθηκε αναγκαία η κατάληψη των κέντρων αντιστάσεων που θα εξασφάλιζαν τους χώρους αποβάσεως ( εκβολές Αχέροντα ), όπως η Παραμυθιά, η Πάργα και η στενωπός Ποντάρι. Η κατάληψη της Πάργας πραγματοποιήθηκε την 3η Απριλίου , αλλά την 4η Απριλίου ανακαταλήφθηκε από 1500 ενόπλους Μουσουλμάνους και 300 Γερμανούς.

Την επιχείρηση αυτή διαδέχονται πολλές άλλες μεταξύ ενόπλων Μουσουλμάνων της περιοχής και των Ε.Ο.Ε.Α. Την 27η Ιουνίου καταλαμβάνεται η Παραμυθιά και τα Βορείως αυτής υψώματα των Αγίων Θεοδώρων από το ΙΙ/16 Τάγμα Ανταρτών, με διοικητή τον Λοχαγό Κ. Ζιώγα. Την 28η Ιουνίου εισέρχεται στην Παραμυθιά ο Διοικητής του 16 Συντάγματος Ταγματάρχης Κρανιάς Αριστείδης και την πρωία της 30ης Ιουνίου ο Διοικητής της Χης Μεραρχίας Συνταγματάρχης Β. Καμάρας.

Την 29η Ιουνίου ανακαταλήφθηκε η Πάργα. Τόσο στην Παραμυθιά όσο και στην Πάργα ελήφθησαν μέτρα τιμωρίας των Μουσουλμάνων, που είχαν διαπράξει φόνους και εμπρησμούς- 43 καταδικάστηκαν από το στρατοδικείο σε θάνατο και εκτελέστηκαν-και προστασίας των γυναικοπαίδων από την οργή του ελληνικού πληθυσμού-600 περίπου γυναικόπαιδα βρήκαν προστασία, διατροφή και περίθαλψη σε χώρο συγκέντρωσης στην Παραμυθιά.  Οι δυνάμεις των ενόπλων Μουσουλμάνων, εκτελώντας διαταγές της Γερμανικής Διοίκησης, εγκατέστησαν γραμμή μάχης σε υψώματα Δυτικά και Βορειοδυτικά της Παραμυθιάς και Βορείως της Πάργας, επιδιδόμενοι σε επιδρομές, ληστείες και φόνους εντός της καταληφθείσης υπό των Ε.Ο.Ε.Α. περιοχής. Προς τούτους απεστάλη προκήρυξη που τους εκάλει να παύσουν να συνεργάζονται με τους Γερμανούς και να καταθέσουν τα όπλα, αλλά αυτοί καμία απάντηση δεν έδωκαν.

Πληροφορίες έφεραν τους συνεργαζόμενους με τους Γερμανούς ενόπλους Μουσουλμάνους να ετοιμάζουν επίθεση για την ανακατάληψη της Παραμυθιάς. Για την εξασφάλιση της Πόλης το ΙΙ Τάγμα του 16ου Συντάγματος προωθήθηκε από την 27η Ιουνίου στο Στενό Αγίων Θεοδώρων Σέλιανης, τοποθεσία απέχουσα περί τα 4 χιλιόμετρα από την Παραμυθιά, για να απαγορεύσει την αμαξιτή οδό Μενίνα – Παραμυθιά. Το Τάγμα έλαβε διάταξη με τον 5ο Λόχο υπό τον Εύελπι Χριστόπουλο Χρίστο στα δεξιά, τον 6ο Λόχο υπό τον υπολοχαγό Γριβάκο Πέτρο στα αριστερά ( τοποθεσία ΚΟΚΚΙΝΑ ΧΩΜΑΤΑ ), και τον 2ο Λόχο Μηχανημάτων υπό τον τότε Εύελπι Παναγιωτακόπουλο Γεώργιο στην Παραμυθιά.

Όλοι οι αντάρτες του Τάγματος κατήγοντο από την περιοχή, και έπνεαν μένεα κατά των Μουσουλμάνων, που θεωρούσαν σφαγείς του ελληνισμού της Θεσπρωτίας. Οι άνδρες του 5ου Λόχου προήρχοντο κυρίως από τα χωριά Προδρόμι, Βέλιανη και Καρυώτι, και οι πλείστοι ήταν παλαίμαχοι αντάρτες του εκ Προδρομίου οπλαρχηγού ( Υπολοχαγού των Ε.Ο.Ε.Α. ) Γεωργίου Κωνσταντίνου (Κώτσιο-Νικόλα ), γενναίου και ατρόμητου πολεμιστή. Ο 6ος Λόχος περιελάμβανε αντάρτες από τα χωριά Ζερβοχώρι ( οπλαρχηγός Κωνσταντίνου ), Αγορά-Χόικα  οπλαρχηγός Λιόλιος ), περιοχή Φαναρίου (οπλαρχηγός Ντούσκος ), Προδρόμι ( οπλαρχηγός Τσίτσος Χρήστος ).

Η επίθεση των ενόπλων Μουσουλμάνων εκδηλώθηκε την 0530 ώρα της 30ης Ιουνίου επί της κατευθύνσεως από Μενίνα προς Αγίους Θεοδώρους. Προηγούντο δύο Γερμανικά αυτοκίνητα έλκοντα ένα Πυροβόλο των 47 και ένα βλητοφόρο πλήρες βλημάτων. Δέκα περίπου αυτοκίνητα πλήρη Γερμανών ( δύναμη 250 περίπου άνδρες ) και 100 περίπου Μουσουλμάνοι , πολλοί έφιπποι, εντοπίστηκαν να αναμένουν στη θέση « Κεφαλόβρυσο », εκεί ακριβώς όπου ο πλάτανος  και η πηγή.

Οι αντάρτες άρχισαν τα πυρά εναντίον του εχθρού από την απόσταση των 300 μέτρων, και οι επί των οχημάτων Γερμανοί κατήλθαν αυτών και άρχισε η μάχη. Οι θέσεις των ανδρών του 6ου Λόχου ήσαν πολύ επισφαλείς, διότι η τοποθεσία ήταν πεδινή και εκτεθειμένη στα πυρά του εχθρού. Παρά ταύτα οι αντάρτες επέδειξαν ευψυχία και εκράτουν τις θέσεις τους. Ενώ οι θέσεις του 5ου Λόχου ήταν πλεονεκτικότερες κατά το δεξιό τους μόνο, όπου και τα βραχώδη προπετάσματα που κάλυπταν τους αντάρτες.

Πλέον της ημίσειας ώρας οι Γερμανοί και Μουσουλμάνοι καθηλώνονται εντός των χανδάκων από τα δραστικά πυρά των ανταρτών, παρά την υπεροχή των πυρών τους, που ενισχύονταν και από πυρά βαρέων όλμων. Βαρύ πολυβόλο του 5ου Λόχου, που είχε ταχθεί στα δεξιά του και εντός σχισμής βράχου, θέριζε ολόκληρη την μεταξύ του έλους και των αντερεισμάτων του υψώματος Ζουμπάνι έκταση στην οποία διεξήγετο η μάχη, και καθιστούσε την προχώρηση του εχθρού αδύνατη. Το πολυβόλο τούτο, λάφυρο των Προδρομιτών ανταρτών από προηγούμενους αγώνες τους με τους Γερμανοιταλούς, χειρίζετο ο αντάρτης Χρίστος Τσίτσος. Προήχθη σε επιλοχία για τον ηρωισμό του κατά τη μάχη αυτή.

Οι Γερμανοί έταξαν τότε εις αγρόν του Νεοχωρίου  Πυροβολαρχία από τέσσερα πυροβόλα και άρχισαν δραστικά πυρά. Επεσήμαναν το πολυβόλο και έβαλαν συνεχώς κατ’ αυτού.

Τα πυρά των ανταρτών ήλθαν να ενισχύσουν δύο όλμοι Ιταλικής προελεύσεως από τον Λόχο μηχανημάτων του Τάγματος, εκ των οποίων μόνο ο ένας κατέστη δυνατό να μεταφερθεί δια των χειρών σε κατάλληλο θέση, στα δεξιά του 5ου Λόχου, ώστε να προσβληθεί η εχθρική πυροβολαρχία. Την στιγμή όμως εκείνη ο διοικητής του Τάγματος εντόπισε από το παρατηρητήριο του φάλαγγα δέκα περίπου Γερμανικών αυτοκινήτων να κινούνται από τη Μενίνα προς Αγίους Θεοδώρους, προς ενίσχυση της μάχης. Τα αυτοκίνητα στάθμευσαν στο πλάτανο στο Κεφαλόβρυσο ( πλάτανος του αράπη ), και οι Γερμανοί άρχισαν να καταλαμβάνουν θέσεις μάχης. Ο διοικητής του Λόχου μηχανημάτων διετάχθη να μεταφέρει τα πυρά του όλμου στον πλάτανο, πράγμα που έγινε με απόλυτη ευστοχία. Μετά από λίγο οι Γερμανοί υποχωρούν ατάκτως και δρομέως επί της αμαξιτής προς Μενίνα.

Ευθύς αμέσως οι 5ος και 6ος Λόχοι εκδηλώνουν επίθεση κατά των υποχωρούντων Γερμανών. Σκηνές άφθαστου ηρωισμού των ανταρτών λαμβάνουν χώρα. Ο 5ος Λόχος συλλαμβάνει αιχμαλώτους και άγεται πολύ πέραν του Κεφαλοβρύσου. Ο 6ος Λόχος προελαύνει παράλληλα του λιμνώδους έλους και επιτίθεται κατά των παρά την Σκουπίτσα Γερμανών, που τρέπονται σε φυγή. Η μάχη των Αγίων Θεοδώρων ήταν η πρώτη μάχη εκ παρατάξεως σε πεδινή περιοχή που έδωκαν οι ανταρτικές ομάδες. Ο άφθαστος ηρωισμός των εμπειροπολέμων ανδρών του ΙΙ/16 Τάγματος έγραψε σελίδες δόξας και ηρωισμού που έλαμψαν σ’ ολόκληρη την Ελλάδα. Τεράστια η σημασία της , γιατί απέτρεψε τη ανακατάληψη της Παραμυθιάς και ολοκλήρου της περιοχής από τους Γερμανούς και τους συνεργαζόμενους μ’ αυτούς ένοπλους Μουσουλμάνους.

Το Τάγμα είχε ένα νεκρό, τον αντάρτη του 5ου Λόχου Κοντό Σωτήριο, και 5 τραυματίες, τους αντάρτες Σιώχο Παναγιώτη, Παπαδόπουλο Νικόλαο, Δημητρίου Φώτιο, Τάχια Βασίλειο και Σακαντέμη Ιωάννη. Στο Κεφαλόβρυσο, κάτωθεν του πλατάνου, ανευρέθηκαν μετά την λήξη της μάχης 30 Γερμανοί νεκροί. Άλλοι 6 νεκροί Γερμανοί περισυνελέγησαν εκ του λοιπού πεδίου της μάχης. Οι Γερμανοί είχαν και 42 τραυματίες.

Επί του πεδίου της μάχης περισυνελέγησαν υπό των ανταρτών σαν λάφυρα 2 αυτοκίνητα, 1 αντιαρματικό πυροβόλο, 1 βλητοφόρο, 2 ασύρματοι, 5 οπλοπολυβόλα, 10 κτήνη, 35 τυφέκια μάουζερ.

*Ο Γιώργος Γκορέζης είναι στρατηγός ε.α., μέλος και τ. πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Στρατιωτικής Ιστορίας.

Βοηθήματα
– « Αρχεία Εθνικής Αντίστασης », Εκδόσεις ΓΕΣ 1998, με την επιμέλεια επιτροπής ανωτάτων αξιωματικών υπό την προεδρία του υποστρατήγου Γ. Γκορέζη.
– « Εθνική Αντίσταση 1941-45 », Υποστρατήγου Γ. Γκορέζη, 1999, Εκδόσεις Δωδώνη.
– « Πολεμική Έκθεση Δράσης ΙΙ/16 Τάγματος Ανταρτών », Αντισυνταγματάρχης Κ. Ζιώγας, τότε Διοικητής Τάγματος.
– « Πολεμική Έκθεση Δράσης Γενικού Αρχηγείου ΕΟΕΑ », Π. Νικολόπουλος, Διευθυντής Γραφείου Επιχειρήσεων

The post Σαν σήμερα 30.06.1944 | Η μάχη των Αγίων Θεοδώρων (Σέλλιανης) appeared first on Paramythia-online.gr.

Εκ μέρους της Αστικής µη Kερδοσκοπικής Εταιρείας ΚΟΙΝΩΝΙΑ 3/3*, ευχαριστούμε τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κρυσταλλοπηγής, για την προσφορά τους, στο Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου μας.

Είναι πολύ σημαντικό σήμερα με τόσα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα , να υπάρχουν άνθρωποι, φορείς , σύλλογοι και επιχειρήσεις , με ανεπτυγμένο το αίσθημα της κοινωνικής ευαισθησίας και αλληλεγγύης.

Ευχαριστούμε. 
 
Με εκτίμηση,
 
Για την ΑΜΚΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ 3/3
Έρρικα Ντούμα
Φωτεινή Παππά

The post Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κρυσταλλοπηγής στηρίζει το Κοινωνικό Παντοπωλείο appeared first on Paramythia-online.gr.

Εκ μέρους της Αστικής µη Kερδοσκοπικής Εταιρείας ΚΟΙΝΩΝΙΑ 3/3*,ευχαριστούμε τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κρυσταλλοπηγής , για την προσφορά
τους, στο Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου μας.

Είναι πολύ σημαντικό σήμερα με τόσα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα , να υπάρχουν άνθρωποι, φορείς , σύλλογοι και επιχειρήσεις , με ανεπτυγμένο το αίσθημα της κοινωνικής ευαισθησίας και αλληλεγγύης.

Ευχαριστούμε.
Καλά Χριστούγεννα!

Με εκτίμηση,

Για την ΑΜΚΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ 3/3
Έρρικα Ντούμα
Φωτεινή Παππά

The post Χριστουγεννιάτικη προσφορά στο Κοινωνικό Παντοπωλείο απο τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κρυσταλλοπηγής appeared first on Paramythia-online.gr.

Με την έναρξη του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, όλη η περιοχή, από τα ορεινά της Παραμυθιάς, το Σούλι μέχρι στα καμποχώρια και έως τη Γλυκή, το Φανάρι και την Πρέβεζα, γέμιζε από απελευθερωτικές ελληνικές αντάρτικες ομάδες. Η κατάσταση που επικρατούσε τότε στα χωριά του κάμπου της Παραμυθιάς, του Φαναρίου και της Πρέβεζας ήταν τραγική.

Αδίστακτες τουρκομουσουλμανικές συμμορίες, με την βοήθεια και της τουρκικής Χωροφυλακής, τριγύριζαν μέρα και νύχτα στα χωριά και τρομοκρατούσαν τον κόσμο, σπέρνοντας παντού -με δολοφονίες, βιασμούς και λεηλασίες- τη βία και το φόβο. Μαζί τους και οι μουσουλμάνοι φεουδάρχες, μεγαλοκτηματίες, αγάδες, που με οπλισμένους τουρκομουσουλμάνους καταπίεζαν και εκβίαζαν με κάθε τρόπο τον ελληνικό πληθυσμό, όλους τους χριστιανούς κατοίκους του τόπου.

Στο δυτικό τούτο χώρο της Ηπείρου, οι κύριες μετωπικές πολεμικές γραμμές σύγκρουσης που είχαν αναπτυχθεί ήταν η παρά τον Αχέροντα περιοχή, που αρχίζει από τις εκβολές του στη Σπλάντζα και στο Βαλαντόραχο έως τα χωριά Νεμίτσα και Γλυκή, οι δυτικές πλαγιές του Ζαβρούχου στο Σούλι και η περιοχή της Ντουσκάρας: Πόποβο, Πετούσι, Μπρέλεσα έως την Ολύτσικα. Στα χωριά πάνω από τη Σκάλα Παραμυθιάς, στο Πόποβο, στο Πετούσι, στην Πράδαλα, στη Βελανιδιά, στην Κόπρα, στη Γράσδιανη και στη Λιβίκιστα, οι αντάρτικες ομάδες που είχαν οργανωθεί διατηρούσαν ένοπλα τμήματα από το 1909, με σκοπό να χτυπήσουν τους Τούρκους που φύλαγαν το πέρασμα της Σκάλας, να απελευθερώσουν, όταν έρθει η κατάλληλη ώρα, την Παραμυθιά και να τους διώξουν στην «Κόκκινη Μηλιά», όπως το είχε πει ο άγιος Κοσμάς και το κρατούσαν βαθιά στο νου και στην καρδιά τους.

Τούτη η περιοχή την Ντουσκάρας, από το Πόποβο και πέρα έως την Ολύτσικα, αποτελούσε βασικό πέρασμα, το μοναδικό δρόμο που συνδέει την Παραμυθιά με τα Γιάννενα. Η Σκάλα της Παραμυθιάς, το κάστρο στο Ελευθεροχώρι και ο αυχένας του Σάββα στην Κοσμηρά ήταν στρατηγικές θέσεις, που έδιναν σε όποιον τις κατείχε τη δυνατότητα να ελέγχει την κύρια οική αρτηρία και επικοινωνία Παραμυθιάς-Ιωαννίνων, και αντίστροφα. Κέντρο συγκέντρωσης, οργάνωσης και καθοδήγησης των στρατιωτικών και των αντάρτικων δυνάμεων, που είχαν αναπτυχθεί στην περιοχή αυτή της Ντουσκάρας ήταν το Πόποβο. Εδώ, τα σώματα των αντάρτικων δυνάμεων που είχαν συγκεντρωθεί, του Νικόλα Κουτούπη, του Γιώργου Καρρά, του Μάρκου Δεληγιαννάκη, του Σπύρου Κρομμύδα και του Βάρφη, θα καταστρώσουν και τα σχέδια των ενεργειών για την κατάληψη της Σκάλας της Παραμυθιάς, που την κατείχαν οι Τούρκοι. Με τις δυνάμεις των οπλαρχηγών αυτών και με πολλούς εθελοντές που προσέρχονται στον κοινό αγώνα, ετοιμάστηκε η εξόρμηση για την κατάληψη της Σκάλας, που αποτελούσε έναν από τους πιο βασικούς και κύριους σκοπούς για την απελευθέρωση του τόπου από την τούρκικη υποδούλωση.

Η κατοχή του Ελευθεροχωρίου και της Σκάλας Παραμυθιάς από τους Τούρκους εμπόδιζε την ανάπτυξη οποιουδήποτε σχεδίου των ελληνικών αντάρτικων δυνάμεων για τον έλεγχο της περιοχής και του δρόμου Παραμυθιάς-Ιωαννίνων. Αυτό φυσικά δυσκόλευε τότε και την ανάπτυξη των επιχειρήσεων του ελληνικού στρατού για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων και της Παραμυθιάς. Έτσι, πάρθηκε η απόφαση να χτυπηθούν και να διωχθούν οι Τούρκοι από τα μέρη αυτά. Για το σκοπό αυτόν άρχισε η συγκέντρωση των ανταρτικών δυνάμεων της περιοχής στο Πόποβο. Η κατάληψη της Σκάλας αποτέλεσε κύριο μέλημα του Μεικτού Ηπειρωτικού Στρατεύματος.

Ο υπολοχαγός Δημ. Τ. Νότη Μπότσαρης, αξιωματικός του τακτικού ελληνικού στρατού, ήταν αρχικά διοικητής του μεικτού αυτού αποσπάσματος, στο οποίο είχαν υπαχθεί εθελοντικά τμήματα της περιοχής Άρτας και Πρέβεζας, επαναστατημένα τμήματα που δρούσαν βορειότερα, στο σοβαρό τομέα Παραμυθιάς (Ποπόβου-Πετουσίου). Ανάμεσα σε αυτά ήταν και οι ομάδες των οπλαρχηγών Νικ. Κουτούπη, Μάρκου Δεληγιαννάκη, Γιώργου Καρρά, Βάρη και Σπύρου Κρομμύδα, τα οποία ενισχύονταν και από οπλοφόρους κατοίκους της περιοχής. Η κατοχή της Σκάλας Παραμυθιάς από τους Τούρκους ανησυχεί τον αρχηγό του μεικτού εκείνου ηπειρωτικού σώματος, ο οποίος δίνει στους οπλαρχηγούς αυτούς τις εντολές του για την κατάληψη της Σκάλας Παραμυθιάς.

Αριθ. 127/Α.Μ. – Αριθ. 53.
Οπλαρχηγός Γ. Καρράν και Νικ. Κουτούπην.
Διατάσσω την κατάληψιν της Σκάλας Παραμυθιάς, συγχρόνως δε εξουσισοδοτώ αμφοτέρους όπως μετέρχεσθε παν μέσον διά την εξυπηρέτησιν του επιδιωκόμενου σκοπού υπό των χωρικών, προς τους οποίους δίδω την εντολήν να είναι πρόθυμοι εις ότι τους χρειάζεσθε.
Ζώριστα 2 Νοεμβρίου 1912.
Δημ. Μπόταρης.

Για την κατάληψη της Σκάλας, το Αρχηγείο Ηπείρου έδωσε μεγάλη σημασία. Διέταξε τον ανθυπολοχαγό Βασίλη Τεριακίδη να σπεύσει με ύο διμοιρίες ευζώνων προς το Πόποβο (Διαταγή αριθ. 3334, 13-11-1912). Διατάχθηκε επίσης να πορευτεί στο Πόποβο και ο καπετάν Κρομμύδας. Ο Τεριακίδης, στον οποίο η στρατιωτική διοίκηση είχε αναθέσει την αρχηγία της επιχείρησης, αναφέρει (23-11-1912) ότι, όταν έφθασε στο Πόποβο με 100 ευζώνους, βρήκε και άλλους οπλαρχηγούς εθελοντικών αντάρτικων ομάδων: τον Μάρκο Δεληγιαννάκη με 26 Κρητικούς, τους Ηπειρώτες Βάρφη με 10 και Γιώργο Καρρά, με τον αδελφό του, με 150. Επίσης, τον Νικόλα Κουτούπη από το Πόποβο με 80, τον παπά Δημήτρη Λιόντο από Βερνίκο και τον Γρηγόρη Κολιούση με 30 νοματαίους, καθώς και περίπου 200-300 χωρικούς. Ο Τεριακίδης αναφέρει: Τότε, λαμβάνοντας υπόψη τον μέγαν αριθμόν συγκεντρωμένων ανδρών διέταξα επίθεσιν κατά Πλέσσας και Σκάλας Παραμυθιάς.

Η Σκάλα είναι η στενωπός μεταξύ των βουνών του Γκορίλα και της Σπάτας-Χιονίστρας. Είναι ένας κατηφορικός δρόμος με καλντερίμι, που στριφογυρίζει ανάμεσα σε βράχους. Ανατολικά της Σκάλας είναι το χωριό Ελευθεροχώρι (Λευτεροχώρι), δεξιά και βόρεια του δρόμου που κατεβαίνει προς Παραμυθιά είναι το κάστρο, ενώ στον αυχένα της Σκάλας βρίσκεται το φυλάκιο, η Κούλια. Οι Τούρκοι είχαν στήσει πριν από το Ελευθεροχώρι ένα φυλάκιο για αντέρεισμα. Βαθιά νύχτα, σκοτάδι ήταν, όταν οι αποφασιστικοί τούτοι αντάρτες κίνησαν από το Πόποβο. Σκοπός, η κατάληψη της Σκάλας της Παραμυθιάς. Πριν ακόμα χαράξει, αθόρυβα και μεθοδικά πιάνονται μία-μία οι προκαθοριμένες θέσεις. Η επίθεση, αιφνιδιδαστική και σφοδρή.

Η αριστερή φάλαγγα με τον Κουτούπη και τον Καρρά, που φυσικά γνώριζαν καλά σπιθαμή προς σπιθαμή τον τόπο, χτυπούν το φυλάκιο στα ανατολικά του χωριού, που οι Τούρκοι το είχαν για αντέρεισμα, και το παίρνουν. Όσοι από τους Τούρκους γλίτωσαν τρέχουν να οχυρωθούν στα σπίτια του χωριού. Η μάχη, φονική και πεισματική. Σκοτώθηκαν πολλοί. Ανάμεσα σε αυτούς και ο αρχηγός, ο Νικόλας Κουτούπης. Τελικά, ο Τούρκοι λυγίζουν και υποχωρούν. Το Ελευθεροχώρι, έπειτα από πολύωρη φονική μάχη, πέφτει στα χέρια των ανταρτών. Αμέσως μετά την επίθεση των ομάδων του Κουτούπη και του Καρρά, κινήθηκαν και τα σώματα του τακτικού στρατού και των οπλαρχηγών Κρομμύδα και Δεληγιαννάκη, που με αιφνιδιασμό κυριεύουν το κάστρο και τα γύρω υψώματα του Ελευθεροχωρίου, και αναγκάζουν τους Τούρκους σε υποχώρηση.

Σε μια φάση της σκληρής αυτής σύγκρουσης, την ώρα που ο σημαιοφόρος Γ. Μακαρώνας ρίχνεται με φούρια στη φωτιά της μάχης, χτυπιέται πισώπλατα, εκεί στην είσοδο της Σκάλας, από έναν Τούρκο κρυμμένο πίσω από ένα βράχο, και σκοτώνεται. Σε αυτές τις συγκρούσεις σκοτώνεται και ο Μανώλης Πατεράκης, ανιψιός του ολαρχηγού Δεληγιαννάκη. Οι λίγοι Τούρκοι που σώθηκαν, υποχωρώντας από λιθάρι σε λιθάρι και από λόφο σε λόφο, ταμπουρώνονται στο φυλάκιο της Κούλιας, στη Σκάλα, σε έναν κοντινό λόφο. Η μάχη συνεχίζεται έως το απόγευμα της 25ης Νοεμβρίου του 1912, που καταλαμβάνεται η Κούλια. Η χαρμόσυνη είδηση, που διαδόθηκε γρήγορα, δυνάμωσε την ελπίδα των σκλάβων Ελλήνων. Να πώς ανακοίνωσε την επόμενη μέρα ο διοικητής των ελληνικών τμημάτων Βασίλης Τεριακίδης την ηρωική αυτή μάχη για την κάλυψη της Σκάλας της Παραμυθιάς:

Σκάλα Παραμυθιάς 26-11-1912
Αρχηγείο Στρατού Ηπείρου Άρταν
Λαμβάνω την τιμήν ν’ αναφέρω ότι σήμερον μετά την μάχην, διαρκέσασαν καθ’ όλην την ημέραν, βοηθούμενος και υπό των οπλαρχηγών Κουτούπη, Βάρφη, Κρομμύδα, μετά 75 ανταρτών και 100 περίπου χωρικών των πέριξ χωρίων, κατέλαβον την Σκάλα Παραμυθιάς, κυριεύοντας τα δύο υπερκείμενα φρούρια αυτής. Έσχομεν 1 στρατιώτην νεκρόν και 5 τραυματίας. Εκ των ανταρτών εφονεύθησαν 4 και επληγώθηκαν ισάριθμοι. Λάφυρα έπεσαν εις χείρας ημών, 100 όπλα Μάουζερ και 40 Μαρτίνι. Εν τοις φρουρίοις εύρωμεν οπτικόν τηλέγραφον, μέγα περιστροφικόν τηλεσκόπιον, 40 σάκκους αλεύρου, μερικούς ζακχάρεως κτλ. Συνελάβομεν περί τους 40 αιχμαλώτους. Αποστέλλω αυτούς αύριον δια συνοδείας. Αριθμίσαντες εύρωμεν 80 νεκρούς Τούρκους εντός στενωπού της Σκάλας μόνον. Εις την πεδιάδα Παραμυθιάς άπειρα πτώματα Τούρκων. Μετά την μάχην οι αντάρται και χωρικοί επεδόθησαν εις την λαφυραγωγίαν. Μετά των ανδρών μου ανέλαβον την φρούρησιν των κταταληφθεισών θέσεων. Τεριακίδης.

Τον Σπύρο Κρομμύδα, που έζησε και τιμήθηκε ως αξιωματικός του στρατού, η λαϊκή μούσα τον τραγούδησε:
Λάλησε, κούκε, λάλησε, λάλα, καημένο αηδόνι.
Λάλησε στα ψηλά βουνά και στα ψηλά λαγκάδια.
Λάλα και στην Παραμυθιά, ψηλά μες στον Γκορίλα.
Ρωτάτε για τον Σπύρο, τον καπετάν Κρομμύδα.
(Ηπειρώτικη Εταιρεία, τεύχ. 149, σ. 72)

Άλλο δημοτικό τραγούδι για τον πόλεμο στη Σκάλα της Παραμυθιάς λέει:
Οι αντάρτες κάνουν πόλεμο και πήρανε το κάστρο.
Τη Σκάλα της Παραμυθιάς κι’ απάνω στα Βορτόπια.
Και σκότωσαν πολλή Τουρκιά κι’ έπιασαν Τούρκους σκλάβους.
Μά έχουν και πίκρα τα χωριά και δεν παρηγοριούνται.
Γιατί στη μάχη πέσανε δεκάξι παλικάρια.
Λαβώθηκε κι’ ο αρχηγός, ο Μάρκος Δεληγιαννάκης.
Μ’ αυτός δεν σκούζει, δεν πονεί, εν κλαίει για την πληγή του.
Μα κλαίει τα παλικάρια του και τον υπαρχηγό του,
τον ξακουσμένο Σταυραητό, Κουτούπη το Σουλιώτη,
και το σημαιοφόρο του Μανώλη Πατεράκη,
που ‘χεν πρωτοπαλίκαρο και μπιστικό παιδί του.
Τον κλαιν κι’ όλοι οι σύντροφοι του κι’ οι πληγωμένοι σκούζουν,
κι’ όλες οι νιες της Σέλιανης του λέγουν μοιρολόγια.
Σήκω, λεβέντη Κρητικέ, να βάλης τ’ άρματά σου.
(Από τη συλλογή του οπλαρχηγού Β.Γ. Βερναρδή)

Mε την άδεια δημοσίευσης απο το βιβλίο “Γη Θεσπρωτών – Παρόλας Γιάννης”
Μεταφορά απο την έντυπη έκδοση για την paramythia-online.gr: Χριστίνα Οπράν.

The post Σαν σήμερα 25.11.1912 | Η μάχη της σκάλας της Παραμυθιάς. Ο προπομπός της απελευθέρωσης appeared first on Paramythia-online.gr.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Πολιτική προστασία του Δήμου Σουλίου για την αντιμετώπιση της όλη την διάρκεια των καιρικών φαινομένων ιδιαίτερα τον Δήμαρχο Σουλίου κ . Ντανη Αθανάσιο για την άμεση ανταπόκριση του στο αίτημα των μηχανημάτων και στους αντιδημάρχους κ. Χειμώνα ,κ. Σουλακη κ. Αναστασίου καθώς και μηχανικούς όπως φυσικά και υπαλλήλους και συνεργάτες που ήταν εκεί όλη την διάρκεια μαζί μας !

Να ευχαριστήσω πολύ τον θεματικό Αντιπεριφερειάρχη και μόνιμο κάτοικο της κοινότητας μας κ. Νίκο Παπαγρηγορίου που συνέβαλε άμεσα και εθελοντικά !

Καθώς και τον χωριανό μας Μιχάλη Μητσακο που ήρθε αμέσως στην κλήση μας κ συνέβαλε στα ορμητικά νερά απ το ρέμα !

Ένα ευχαριστώ στο ΑΤ Παραμυθιάς όπου διευκόλυνε την κυκλοφορία σε δύο σημεία που αντιμετωπίζαμε πρόβλημα και φυσικά στην πυροσβεστική υπηρεσία που σε συνεργασία με την πολιτική προστασία του Δήμου Σουλίου πρόλαβε να σώσει δύο σπίτια από καταστροφές !

Ευχαριστώ τον αντιδήμαρχο Ανδρέα Καγκιουζη για όλο τον συντονισμό και για την δική του άμεση αντιμετώπιση την επόμενη μέρα ώστε να λυθούν σοβαρά προβλήματα με το πόσιμο νερό σε σπίτια !

Δεν τελείωσε τίποτα ακόμα συνεχίζουμε όλοι μαζί

ΤΣΙΟΛΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΠΗΓΗΣ

The post Η Προέδρος της Κρυσταλλοπηγής ευχαριστεί appeared first on Paramythia-online.gr.

Ωραίες ψυχές και απλές καρδιές, με δύναμη πίστης μέσα τους, οι κάτοικοι της Κρυσταλλοπηγής Παραμυθιάς και οι περαστικοί από τον επαρχιακό δρόμο Παραμυθιά-Νεοχώρι, που ενώνεται στα 500 μ. με την Εγνατία οδό, συντηρούν ένα εκκλησάκι της Παναγιάς μέσα σε κουφάλα πλατάνου.

Και δέονται στην Παναγία να τους στηρίζει να ξεπεράσουν τις αναθυμιάσεις των βασάνων και της απαισιοδοξίας.

Δεν έχει και πάρα πολλά χρόνια, που δημιουργήθηκε αυτό το εκκλησάκι, της «Παναγίας της Πλατανιώτισσας», όπως το ονομάζουν οι ντόπιοι.

Υπεραιωνόβιος ο πλάτανος, με ιστορική αξία, αφού εκεί έγινε ενέδρα στους Γερμανούς κατά την Κατοχή. Ο «πλάτανος του αράπη», όπως τον λένε οι ντόπιοι, είναι συνδεδεμένος με την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αφού εκεί έστησαν ενέδρα οι κάτοικοι σε Γερμανούς στρατιώτες.

Στα «σωθικά» του, στήθηκε ένα παρακλητικό και ευχαριστήριο ταυτόχρονα προς την Παναγία πνευματικό μετερίζι.

Η αφορμή; Κατατρεγμένος Αλβανός παράνομος μετανάστης, στη δεκαετία του 1990, άναψε φωτιά στο κοίλωμα του πλατάνου, μια παγωμένη χειμωνιάτικη νύχτα, για να ζεσταθεί, και πήρε φωτιά το δένδρο. Σώθηκε, όμως.

Τότε, αφού συντηρήθηκε ο πλάτανος, κάποιοι σκέφτηκαν να δημιουργήσουν στο εσωτερικό του ένα μικρό και απλό προσκυνητάρι-εκκλησάκι.
Αυτό το προσκυνητάρι-εκκλησάκι είναι οδοδείκτης.

Μας δείχνει, ζεστά, προσωπικά, ότι πρέπει να σκεφτούμε πόσο μικρή και αβέβαιη και στη σημασία της και στη διάρκειά της είναι η ανθρώπινη ζωή, αφού με αυτή δεν μπορούμε να ικανοποιήσουμε, να αδράξουμε όσα μεγάλα και ψηλά ποθεί η ψυχή μας.

Αυτή την ευκαιρία για τα μεγάλα και τα ψηλά, που ποθεί η ψυχή, μας της δίνει η Παναγία. Η Θεοτόκος, όπου και αν τη βάλουμε, ακόμα και στην κουφάλα ενός πλατάνου, ακτινοβολεί, ευεργετεί, αναγεννά.

Και από εκεί, δίνει τη μαρτυρία, μέσα στην κοσμική μέθη και την ηθική υπνηλία, ότι ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού.

Ο Σωτήρας, ο μοναδικός Σωτήρας του κόσμου. Ότι κρατάμε θησαυρό στα χέρια μας: Την πίστη μας, που είναι το καύχημά μας, που είναι η αντίστασή μας στα «σκύβαλα».

Ότι η φωνή της πρέπει να μας ηλεκτρίσει, δεν είναι σωστό και ωφέλιμο να μένουμε ανενέργητοι. Καιρός πια να στηριχθούμε στην αιώνια και λυτρωτική ηθική της Παναγίας μας. Τότε θα είμαστε απτόητοι μπροστά στις ασθένειες και τις δοκιμασίες.

Τότε θα γνωρίσουμε την αληθινή ισχύ μας. Τότε θα ζούμε γεμάτοι με την ελπίδα της καθάριας ζωής. Έτσι θα γίνουμε άφοβοι μπροστά στις αδικίες των ανθρώπων, αλλά και άφοβοι μπροστά στο θάνατο.

Τότε, με τη βοήθεια της Παναγίας, θα είμαστε, πραγματικά ελεύθεροι. Ας είναι διαρκής επιθυμία και προσπάθειά μας να μεταδίδουμε την πνοή Της και στους εαυτούς μας και στο περιβάλλον μας.

Αν κατορθώναμε, μέσα και σ’ αυτό το προσκυνητάρι-εκκλησάκι, να συνειδητοποιήσουμε την συνεχή παρουσία του Θεού, θα ήμασταν πολύ διαφορετικοί απ’ ό,τι είμαστε. Θα ήμασταν άνθρωποι ήρεμοι, ειρηνικοί, ισορροπημένοι, ευτυχισμένοι.

Είναι άλλο εντελώς πράγμα να πιστεύουμε στην ύπαρξη του Θεού και άλλο να αισθανόμαστε κοντά μας την παρουσία Του. Άλλο είναι να πιστεύουμε, πως υπάρχει Θεός και εντελώς άλλο είναι να αισθανόμαστε, ότι είναι “μεθ’ ημών ο Θεός”.

The post Παναγία Πλατανιώτισσα | Κάτοικοι και περαστικοί συντηρούν προσκυνητάρι-εκκλησάκι στην κουφάλα πλατάνου +Φωτογραφιες appeared first on Paramythia-online.gr.

Ο φίλος μου Νικόλαος Μώκος, έβαλε είκονες από το πάνω χωριό μας τη Σέλλιανη που κάποιοι ανόητοι την ονόμασαν Αγία Μαύρα. Σέλλενη ή Σέλλιανη είναι το χωριό μας. Εκεί λοιπόν στις φωτογραφίες βλέπουμε από την μια μεριά να υπάρχει ένας βράχος περιφραγμένος. Εκεί μίλησε ο Άγιος και τον βράχο στολίζουν στόκια ανθισμένα κίσαρας και δένδρος.

Στο μπροστά μέρος άλλης φωτογραφίας είναι ένα μικρό εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο, χτισμένο από πρόγονο του φίλου κυρίου Μώκου

Δεν θα σας πω πως η γιαγιά μου νεύριαζε και έβγαζε σπυράκια όταν άκουγε κανέναν να λέει πως ο Άγιος ήταν από το Απόκορο της Αιτωλίας αυτή γνώριζε καλά από τη βάβω της, που το ήξερε από τη δική της βάβω πως ο Άγιος ήταν Ηπειρώτης. Η μάνα του και ο πατέρας του ήταν από τα Γραμμένια.

Όταν της έλεγες πως γεννήθηκε εκεί, σου απαντούσε. Και γω το Σωκράτη Γεώργιο τον γέννησα στη Λάρισα τι δεν είναι Ηπειρώτης είναι Ηπειρώτες όλα τα άλλα μου παιδιά και τούτο είναι Λαρισινός; Μας έλεγε η βάβω μου πως έλεγε η γιαγιά της πως ο Άγιος έλεγε στις γυναίκες και στους άνδρες, τούτα τα λόγια. Να μαθαίνουν τα παιδιά γράμματα. Να μαθαίνετε στα παιδιά σας γράμματα Ελληνικά και σεις να μαθαίνετε γράμματα αν μπορείτε.

Τα γράμματα στο βιβλίο του Χριστού μας είναι στα Ελληνικά και μόνο αν ξέρεις Ελληνικά μπορείς να καταλάβεις τι μας είπε ο Χριστός μας. Την Κυριακή να μη δουλεύετε, να πηγαίνετε στην εκκλησιά και να ξεκουράζεστε όπως λέει το Ευαγγέλιό μας. Οι εβραίοι ξεκουράζονται το Σάββατο, δική μας μέρα είναι η Κυριακή Αμα δεν έχετε σχολείο πουλήστε ότι έχετε να κάνετε σχολείο. Όταν δεν έχετε παπά, όταν δεν έχετε λάδι βαφτίστε τα παιδιά σας με χώμα στο όνομα του Πατρος και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος

Και τι νομίζετε, πως ο Άγιος πήγαινε μονάχα στους Χριστιανούς; Όχι. Πήγαινε και στους μουσουλμάνους. Και είχε καταφέρει πολλούς να γυρίσουν στην πίστη των πατέρων τους. Την Ήπειρο ο Άγιος την αγαπούσε πολύ, είχε δει πως στην Αλβανία οι χριστιανοί λιγόστευαν. Ήταν πάνω από 250.000 και είχαν μείνει 50.000. Μα και για όλη την Ήπειρο είχε έγνοια.  Γύριζε σε όλα τα χωριά της. Πέρασε από τη Ντουσκάρα τη Ρίζα τα χωριά της Παραμυθιάς και στην ίδια την Παραμυθιά. Πάνω σε ένα βράχο ή ένα ψήλωμα έβαζε ένα σταυρό και έκανε τα κυρήγματά του. Μαθητές του ήταν ο Κατσαντώνης, ο Γεροδήμος, ο Δεληγιάννης και ανάμεσά τους ο καλόγερος Σαμουήλ του Κουγκίου ο ήρωας

Οι αγωνιστές έλεγαν την προσευχή, Αγιε βοήθησέ μας και Συ Αγία Μαρίνα. Έλεγε εκεί κάπου ανάμεσα στα κυρήγματά του.
– Χιλιάδες Έλληνες με αγαπούν και ένας όχι τόσο.
– Χίλιοι τούρκοι με αγαπούν κι ένας καθόλου
– Χιλιάδες εβραίοι θέλουν το θάνατο μου κι ένας ΟΧΙ.

Πάντα οι εβραίοι ήταν κοντά στην εξουσία. Και ήθελαν να ανοίγουν τις δουλειές τους την Κυριακή. Έδωσαν τότε οι Εβραίοι που ήθελαν να δουλεύουν την Κυριακή γιατί αυτοί είχαν αργία το Σάββατο στον Κούρτ Πασά του Βερατίου25.000 χρυσά και κείνος έδωσε εντολή να τον σκοτώσουν οι άνδρες του. Τον σκότωσαν στο Κολοντάσι της Βορείου Ηπείρου.

Τον κρέμασαν σε ένα δένδρο, μετά τον γύμνωσαν και τον πέταξαν στον ποταμό Αψό. Έψαξαν να τον βρουν τρεις μέρες. Σε τρεις μέρες τον βρήκε ο παπάς του χωριού και τον έθαψε ήταν το 1779. Μα τον Άγιο τον αγαπούσαν εκτός από τους Έλληνες χριστιανούς και πολλοί μουσουλμάνοι. Πριν η εκκλησία μας τον κάνει Άγιο τον προσκύνησε ο Αλή πασάς. Το 1815 ο Αλή Πασάς έδωσε εντολή να φέρουν το σκήνωμά του στα Γιάννενα. Διέταξε να τον βάλουν σε προσκύνημα και πρώτος αυτός και η μάνα του τον προσκύνησαν.

Σοκαρίσθηκαν μερικοί Τούρκοι και άλλοι του το είπαν πως αυτό είναι σκάνδαλο. Φέρτε ,μου ωρέ εσείς, έναν τέτοιο μουσουλμάνο και γω θα του φιλήσω τα ποδάρια τους είπε ο Αλής. Λίγα μόνο λόγια από αυτά που έλεγε η βάβω μου σας είπα για τον Αγιο. Αλήθεια τι είπε τι άκουσαν οι άνθρωποι στα χωριά μας; Στη Βερενίκη μια γυναίκα πήρε μια τσαντίλα τυρί ψωμί και πήγε να τον ακούσει. Τον προσκύνησε και του φίλησε το χέρι.
– Που είναι οι χωριανοί σου τη ρώτησε ο Άγιος.
Δεν μίλησε, τ να πει ο Άγιος όλα τα ξέρει. Οι πολλοί ήταν στα πανηγύρια.
Έβαλε να φαν ευλογώντας το ψωμί και το τυρί και τη ρώτησε αν έχει πολλά ζώα.
– Ναι αφέντη μου του είπε.
– Τη σταύρωσε και της είπε.
– Σε όλες τις γενιές σου θα έχουν πλήθος ζώα και δεν θα τους λείπει ποτέ τίποτε. Έτσι είναι η οικογένεια μέχρι σήμερα ευλογημένη και καλοστεκούμενη.

Πήγε ο Άγιος μια φορά και στο χωριό μου τη Σέλλιανη.
Γλένταγαν οι Σελλιανίτες, τους παράγγειλε να πάνε να τον ακούσουν μα δεν άφησαν το χορό.
– Το τραγούδι να έχετε στη ζωή σας και προκοπή να μην κάνετε είπε ο Άγιος και οι Σελλιάνίτες του έκλεψαν το τσαρούχι του. Ένα πήραν όχι τα δυο. Λένε πως το πήραν για φυλαχτό να διώξουν την κατάρα μα φαίνεται πως ο Άγιος δεν τους καταράστηκε απ΄ την καρδιά του στ΄ αλήθεια,… βλέπεις ήταν αγωνιστές και όλοι Χριστιανοί.
Προφήτευσε πως το χωριό μας θα καεί εφτά φορες και τόσες κάηκε. Εκεί στο βραχο που μίλησε ο Άγιος ο προγονός του φίλου μας έχτισε το εκκλησάκι.

Στη Παραμυθιά τι είπε ο Άγιός;
Πέταξε ένα κουκούτσι ελιάς στην Κούλια. Όταν φυτρώσει και μεγαλώσει η ελιά θα γίνει Ελληνικό. Η ελιά φύτρωσε, μεγάλωσε και τότε έγινε Ελληνικό.
Σε δυο οικογένειες μουσουλμάνων της Παραμυθιάς Πρόνιου έδωσε στη μία τρία πρόσφορα και τους είπε πως όταν μουχλιάσουν θα γίνει Ελληνικό. Τα πρόσφορα άρχισαν να μουχλιάζουν το 1909 και μούχλιασαν τελείως το 1913 τότε απελευθερώθηκε η Παραμυθιά. Στη άλλη οικογένεια Πρόνιου έδωσε τρία μήλα τους είπε πως όταν σαπίσουν τα μήλα θα γίνει Ελληνικό. Τα μήλα σάπισαν το 1913.Αυτές οι οικογένειες τότε κάθισαν στην άκρη, δεν τα έβαλαν με τους Έλληνες.

Από τα πολλά που είπε θα μείνω στην αργία της Κυριακής που συνεχώς την επαναφέρουν να ανοίγουν τα μαγαζιά όλη την Εβδομάδα. Τη Δευτέρα 24 / 8 / 2015 θα γιορτάσουμε τη μνήμη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού του Άγιου. Τούτες τις ώρες έχουμε ανάγκη να τον ακούσουμε να μας λέει.
Να μαθαίνουμε Ελληνικά γιατί τα ιερά βιβλία μας είναι στα Ελληνικά και μόνο έτσι τα καταλαβαίνουμε. Αν δεν έχουμε παπά, λάδι, νερό, να βαφτίζουμε τα παιδιά μας με χώμα ή άμμο εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνευματος Αμήν.

Δεν είμαι ιστορικός και θα μπορούσα να μην ασχοληθώ αφού δεν είμαι ειδικός. Θέλησα όμως να σας περάσω την παράδοση για τον Άγιο όπως τον άκουγα από τη γιαγιά μου τη βάβω Λένη. Να γιορτάσουμε με χαρά και πάντα στην προσευχή μας να έχουμε και την προσευχή των αγωνιστών μας.
Βοήθησέ μας Άγιε Κοσμά και συ Αγία Μαρίνα μου.

Εκείνο που θα έλεγα είναι σε όποια πέτρα κι αν κάθησε να μιλήσει να κάνουμε και μια μικρή εκκλησούλα, ταπεινή η ένα προσκυνητάρι να θυμίζει τον εθνεγέρτη Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό. Τον Πατροκοσμά

*H αείμνηστή Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά, ήταν συγγραφέας, ποιήτρια, βραβευμένο μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών και μέλος της Διεθνoύς Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

The post Οι ιστορίες της Βάβως | Ο Άγιος Κοσμάς και οι προφητείες στη Παραμυθιά appeared first on Paramythia-online.gr.