Το Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Παραμυθιάς κ. Σεραπίωνος.

Πρός

τόν Ἱ­ε­ρό Κλῆ­ρο,

τίς Μο­να­στι­κές Ἀ­δελ­φό­τη­τες

καί τούς εὐ­σε­βεῖς χρι­στι­α­νούς

τῆς κα­θ’ ἡ­μᾶς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ως

“Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός χθές καί σή­με­ρον

ὁ Αὐ­τός καί εἰς τούς αἰ­ῶ­νας.”

(Ἑ­βρ. 13,8)

Ἀ­γα­πη­τοί μου ἀ­δελ­φοί ἐν Κυ­ρί­ῳ,

Μέ δο­ξο­λο­γι­κή δι­ά­θε­ση καί καρ­δί­α πλημ­μυ­ρι­σμέ­νη ἀ­πό εὐ­γνω­μο­σύ­νη, ἐγ­και­νι­ά­ζου­με τό σω­τή­ρι­ο ἔ­τος 2026, γνω­ρί­ζον­τας ὅ­τι ὁ χρό­νος γιά κά­θε ὀρ­θό­δο­ξο χρι­στι­α­νό εἶ­ναι πάν­το­τε και­ρός θεί­ας ἐ­πι­σκέ­ψε­ως καί πνευ­μα­τι­κοῦ ἀ­να­βα­πτι­σμοῦ ἐν Χρι­στῷ.

Ἔτ­σι, ἡ Ἁ­γι­ω­τά­τη Ἐκ­κλη­σί­α μας, ὡς σο­φή οἰ­κο­νό­μος τῆς σω­τη­ρί­ας τοῦ ἀν­θρώ­που, κα­τά τήν πρώ­τη ἡ­μέ­ρα τοῦ χρό­νου προ­βάλ­λει ἐ­νώ­πι­όν μας δύ­ο με­γά­λα πνευ­μα­τι­κά ὁ­ρό­ση­μα: τήν Πε­ρι­το­μή τοῦ Κυ­ρί­ου καί τήν μνή­μη τοῦ Ἁ­γί­ου Βα­σι­λεί­ου τοῦ Με­γά­λου.

Ἡ Πε­ρι­το­μή φα­νε­ρώ­νει τήν πλή­ρη τα­πεί­νω­ση τοῦ Θε­αν­θρώ­που, πού ὑ­πο­τάσ­σε­ται οἰ­κει­ο­θε­λῶς στόν Νό­μο, δεί­χνον­τας ὅ­τι ἦλ­θε ὄ­χι γι­ά νά τόν κα­τα­λύ­σει, ἀλ­λά γι­ά νά τόν ἐκ­πλη­ρώ­σει, ση­μα­το­δο­τῶν­τας ἀ­κό­μη τήν πε­ρι­το­μή τῶν πα­θῶν καί τῆς φθαρ­τό­τη­τος τῆς ἀν­θρώ­πι­νης φύ­σης, τήν ὁ­ποί­α ὁ Ἰ­η­σοῦς προ­σέ­λα­βε καί ἐ­ξα­γί­α­σε.

Ταὐ­το­χρό­νως δέ, ἑ­ορ­τά­ζου­με σή­με­ρα καί τήν ἱ­ε­ρά μνή­μη τοῦ Με­γά­λου Βα­σι­λεί­ου, τοῦ θεί­ου φω­στῆ­ρος καί σο­φοῦ Ἱ­ε­ράρ­χου, ὁ ὁ­ποῖ­ος συν­δύ­α­σε ἐ­ποι­κο­δο­μη­τι­κῶς τήν θε­ω­ρί­α καί τήν πρά­ξη, τήν προ­σευ­χή καί τήν δι­α­κο­νί­α, τήν ἀ­λή­θει­α τοῦ Θε­οῦ καί τήν δι­και­ο­σύ­νη τοῦ ἀν­θρώ­που. Πρέ­πει νά γνω­ρί­ζου­με ὅ­τι ὁ Μέ­γας Βα­σί­λει­ος μέ τό πνευ­μα­τι­κό του ἔρ­γο θε­με­λί­ω­σε τήν ὀρ­θό­δο­ξη θε­ο­λο­γί­α, ἐ­νῶ μέ τήν κοι­νω­νι­κή του προ­σφο­ρά, καί ἰ­δι­αί­τε­ρα μέ τήν ἵ­δρυ­ση καί λει­τουρ­γί­α τῆς “Βα­σι­λει­ά­δος”, δη­μι­ούρ­γη­σε ἕ­να πρό­τυ­πο φι­λαλ­λη­λί­ας καί κοι­νω­νι­κῆς ἀ­να­πλά­σε­ως, πρός δό­ξαν Θε­οῦ καί σω­τη­ρί­αν τῶν ἀν­θρώ­πων.

Ἀ­δελ­φοί μου,

Μέ τήν κα­θι­έ­ρω­ση τῶν ἐν λό­γῳ λαμ­πρῶν ἑ­ορ­τα­σμῶν κα­τά τήν 1η Ἰ­α­νου­α­ρί­ου, ἡ Ἐκ­κλη­σί­α μᾶς δι­δά­σκει ὅ­τι ἡ ἀρ­χή κά­θε νέ­ου ἔ­τους δέν ἀπο­τε­λεῖ ἁ­πλῶς χρο­νι­κή ἀλ­λα­γή, ἀλ­λά γί­νε­ται εὐ­και­ρί­α θε­ο­λο­γι­κῆς ἐμ­βά­θυν­σης, ὑ­πο­δειγ­μα­τι­σμοῦ καί πνευ­μα­τι­κῆς ἐ­πα­νεκ­κί­νη­σης.

Ἄς μήν βι­α­στοῦ­με, λοι­πόν, στό ξε­κί­νη­μα τῆς νέ­ας χρο­νι­ᾶς νά ἀ­να­ζη­τή­σου­με ἕ­να ἔ­τος γε­μά­το “τύ­χη”, ἀλ­λά ἄς πα­ρα­κα­λέ­σου­με τόν Οὐ­ρά­νι­ο Πα­τέ­ρα μας νά μᾶς δω­ρί­σει ἕ­να ἔ­τος πλῆ­ρες Θεί­ας Χά­ρι­τος. Ἄς μήν πε­ρι­ο­ρι­σθοῦ­με σέ εὐ­χές ἐ­πι­φα­νει­α­κές, ἀλ­λά ἄς προ­σευ­χη­θοῦ­με ὁ Χρι­στός νά κα­τοι­κή­σει στίς καρ­δι­ές μας, ὅ­πως λέ­γει καί ὁ Ἀ­πό­στο­λος Παῦ­λος (Ἐ­φεσ. 3,17), με­τα­μορ­φώ­νον­τάς τες σέ Να­ό τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος, γε­μά­τες πί­στη, ἀ­γά­πη καί τα­πει­νο­φρο­σύ­νη.

Εὔ­χο­μαι ἐκ βά­θους καρ­δί­ας τό νέ­ο ἔ­τος 2026 νά ἀ­πο­τε­λέ­σει γι­ά ὅλους χρό­νο πνευ­μα­τι­κῆς ἀ­να­και­νί­σε­ως, πε­ρί­ο­δο προ­σφο­ρᾶς καί εὐ­και­ρί­α νά πε­ρι­βάλ­λου­με τούς ἀ­δελ­φούς μας μέ τήν ἀ­γά­πη καί τή μέ­ρι­μνα πού κά­θε ἄν­θρω­πος ἀ­πο­ζη­τᾶ.

Εἴ­θε ὁ Τρι­σά­γι­ος Θε­ός, “ὁ και­ρούς καί χρό­νους ἐν τῇ ἰ­δί­ᾳ ἐ­ξου­σί­ᾳ θέ­με­νος”, νά εὐ­λο­γή­σει τόν νέ­ο ἐ­νι­αυ­τό τῆς χρη­στό­τη­τος τοῦ Κυ­ρί­ου, νά χα­ρί­σει σέ ὅ­λους ὑ­γεί­α, φώ­τι­ση, εἰ­ρή­νη, οὐ­ρά­νι­α ἐλ­πί­δα καί, δι­ά πρε­σβει­ῶν τοῦ Με­γά­λου Βα­σι­λεί­ου, νά μᾶς κα­θο­δη­γεῖ καί νά μᾶς στε­ρε­ώ­νει εἰς τούς αἰ­ῶ­νας τῶν αἰ­ώ­νων.

Κα­λό καί εὐ­λο­γη­μέ­νο τόν νέ­ο ἔ­τος 2026!

Χρό­νι­α πολ­λά, ἅ­γι­α καί θε­ο­φι­λῆ!

Δι­ά­πυ­ρος πρός τόν Κύ­ρι­ον εὐ­χέ­της

Ὁ Μη­τρο­πο­λί­της
† Ὁ Πα­ρα­μυ­θί­ας, Φι­λι­α­τῶν,
Γη­ρο­με­ρί­ου καί Πάρ­γης Σε­ρα­πί­ων