“Το νόημα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής δεν είναι άλλο από τον πνευματικό αγώνα, στον οποίο οφείλουμε όλοι μας να επιδοθούμε. Ο αγώνας αυτός περιλαμβάνει τη μετάνοια, την εξομολόγηση των αμαρτιών, την αποξένωση από τα πάθη, την αύξηση των προσευχών, την καλλιέργεια των αρετών, όπως η εγκράτεια, η σωφροσύνη, η ταπεινοφροσύνη, η αγάπη προς τον πλησίον, η φιλανθρωπία, η συγχώρεση”.
Αυτά υπογράμμισε ο Μητροπολίτης Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργης κ. Σεραπίων, κηρύττοντας κατά τον Α΄ Κατανυκτικό Εσπερινό (της Συγγνώμης) στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Δονάτου Παραμυθιάς, όπου χοροστάτησε.
Αφού αναφέρθηκε στο θεματολόγιο των τεσσάρων πρώτων Κυριακών του Τριωδίου, έκανε μνεία και στις πέντε Κυριακές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, διευκρινίζοντας ότι οι πατέρες έχουν επιλέξει το θεματολόγιο όλων αυτών των Κυριακών κατά σοφό τρόπο.
Επεσήμανε ότι ορόσημα στον αγώνα μας αυτό και κηρύγματα και παραδείγματα μας προσφέρονται άφθονα τις Κυριακές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Πρώτα απ’ όλα η Ορθόδοξη Πίστη κατά την Α΄και Β΄ Κυριακές των Νηστειών. Δεύτερο στήριγμα μας δίνει η Εκκλησία μας την Γ΄ Κυριακή των Νηστειών τον Τίμιο Σταυρό, το σύμβολο του πάθους του Χριστού μας. Τρίτο στήριγμα και παράδειγμα την Δ’ Κυριακή των Νηστειών μας παρουσιάζεται η Κλίμακα των Αρετών, αυτό το θεόπνευστο έργο του Ιωάννου του Σιναϊτου. Το τέταρτο στήριγμα και παράδειγμα που μας δίνεται την Ε΄ Κυριακή των Νηστειών είναι η ειλικρινής μετάνοια “που αποτελεί την αρχή και το τέλος της εν Χριστώ ζωής, αφού μετάνοια σημαίνει να στρέψουμε τα μάτια μας σ’ έναν διαφορετικό δρόμο, να αγναντέψουμε, να δούμε τον ορίζοντα τον αληθινό, ο οποίος οδηγεί την πορεία της ζωής μας κοντά στον Χριστό, όχι κατά πως το θέλει ο κόσμος τούτος εδώ που ζούμε, αλλά κατά πως το θέλει το πνεύμα του αγίου του Θεού”.
Και κατέληξε: “Μακάρι όλοι μας, κλήρος και λαός να διδαχθούμε από την πλούσια πνευματική τροφή που μας προσφέρεται και να θέσουμε την ύπαρξή μας κάτω από την καθοδήγηση του Καλού Ποιμένος Ιησού Χριστού, ώστε επαξίως να εορτάσουμε τα Φρικτά Πάθη και την Αγία Ανάσταση του Κυρίου”.
Να σημειωθεί ότι την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής αρκετοί άνθρωποι εκκλησιάζονται και καλούνται να μετανοήσουν. Αυτό δεν σημαίνει ότι μόνο κατά την περίοδο αυτή οι άνθρωποι μπορούν να μετανοούν. Η παράδοση και η πράξη της Εκκλησίας μας διδάσκουν ότι ολόκληρη η ζωή του πιστού είναι ζωή μετανοίας. Όσες φορές και οπόταν πέφτει ο Χριστιανός με την αμαρτία, σηκώνεται με τη μετάνοια.
Ιδιαίτερα όμως κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής αγωνίζεται ο πιστός να ζήσει έντονα τη ζωή της μετανοίας του. Η μετάνοια είναι φως. Ας φωτιστούμε. Είναι γάλα πνευματικό. Ας ποτιστούμε. Είναι ψωμί της ζωής. Ας τραφούμε. Είναι καθρέφτης. Ας καθρεφτιστούμε.
