Κατανυκτικοί ήταν οι Α΄ Χαιρετισμοί της Παναγίας στους ναούς της Θεσπρωτίας, όπου για μια ακόμη φορά οι πιστοί δοξολόγησαν την Παναγία.
Κηρύττοντας για την Θεοτόκο ο Μητροπολίτης Παραμυθίας Σεραπίων επεσήμανε ότι “το δίδαγμα της Παναγίας είναι μια λέξη: Ο ίδιος ο Χριστός. Σαν να διαβάζουμε το βιβλίο του Χριστού. Σαν να διαβάζουμε τον ίδιο τον Χριστό, όταν βρισκόμαστε ενώπιον της Παναγίας και αντικρύζουμε το Πανάγιο και Πανάχραντο πνεύμα της. Η ζωή τις Παναγίας συγκεφαλαιώνει όλες τις αρετές, τις οποίες είχε ο Ιησούς Χριστός, τις αρετές, τις οποίες οφείλουμε όλοι μας να αγωνιζόμαστε να τις κατακτήσουμε σε όλη μας τη ζωή, αλλά και σε αυτή την περίοδο την ιδιαίτερη που διανύουμε της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Και αυτές οι αρετές δεν είναι άλλες παρά η ταπείνωση, η υπακοή, η υπομονή, η πραότητα, η καθαρότητα που πρέπει να έχουμε και στο πνεύμα μας και στο σώμα μας. Και επίσης η αγάπη που πρέπει να δείχνουμε προς τον Θεό. Και πραγματική αγάπη προς τον Θεό, όταν πρώτα δείξουμε πραγματική και ολοκληρωτική αγάπη προς τον αδελφό μας, ακόμη και αν αυτόν τον θεωρούμε εχθρό μας”.
Και πρόσθεσε: “Όλες αυτές οι αρετές, τις οποίες τώρα τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή κυρίως καλούμαστε εμείς να τις κατακτήσουμε, αλλά και σε όλη μας τη ζωή, είναι τα κοσμήματα, τα οποία φέρει πάνω της η Υπεραγία Θεοτόκος, όπως και η καθαρότατη ψυχή της, είναι οι φωτεινές σελίδες αυτού του έμψυχου βιβλίου που μας παρουσιάζει ο ποιητής του Ακαθίστου Ύμνου.
Κατέληξε επισημαίνοντας ότι “αυτές τις αρετές της Παναγίας τις ξεχωρίζει και τις κατανοεί κανείς, όταν ατενίζει με σεβασμό και αγάπη το ιερό πρόσωπό της και αισθάνεται τη γλυκύτατα της αγίας της μορφής που αποκαλύπτει κι ένα ακόμη χαρακτηριστικό της Παναγίας μας που δεν είναι άλλο παρά η αγάπη της προς όλους εμάς τους ανθρώπους, την οποία αγάπη έδειξε πρώτα ο Κύριός μας”.
Να σημειωθεί ότι στους ναούς προσήλθαν αρκετοί πιστοί, καθώς την Θεοτόκο τη θεωρούν προστάτη τους. Οι Ορθόδοξοι ευλαβούνται την Παναγία ιδιαιτέρως και με τις προσευχές τους προστρέχουν προς εκείνη.
Και την έχουμε ανάγκη την Παναγία, γιατί ως άτομα και ως κοινωνία κινούμαστε σ’ έναν ολέθριο δρόμο, μονόπλευρο, όπου εξωτερικά κυριαρχεί η κίνηση, ο θόρυβος και η βοή, ενώ εσωτερικά ύπνος βαρύς και θανατηφόρος.
Και έρχεται σε κάθε στιγμή της ζωής μας η Παναγία, με τη δική της ζωή, να μας θυμίσει ότι εάν συνεχίσουμε να ζούμε, όπως ζούμε, δεν θα φανούμε ποτέ άξιοι ούτε της ιδιότητάς μας ως Χριστιανών, ούτε των καιρών, αλλά συνεχώς θα μας αλέθει το κακό.
Ας καταλάβουμε ότι η Παναγία, της οποίας τους Χαιρετισμούς ψάλλουμε, αν το θέλουμε, είναι μαζί μας. Είναι μαζί με τον φτωχό βιοπαλαιστή και βλέπει τον μόχθο του. Είναι στο πλευρό του αρρώστου και ακούει τους στεναγμούς του. Είναι κοντά στον αδικημένο και συκοφαντημένο και τον προστατεύει. Είναι στο πλευρό του αγωνιζόμενου και τον ενισχύει.
Δεν προσέχουμε, όσο πρέπει, την παρουσία της Παναγίας στη ζωή μας και δίνουμε περισσότερη σημασία στους λόγους των ανθρώπων και στις ιδικές μας σκέψεις.
Όμως στο πλευρό μας αόρατα είναι η Παναγία, μητέρα στοργική, προστάτης κραταιή. Καμία αμφιβολία δεν χωρεί για τους πιστούς και κανείς δισταγμός δεν επιτρέπεται.
