Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 12 Μαρτίου 2026 στην αίθουσα «Καρκαμίσι», με πρωτοβουλία του Δήμου Σουλίου, ενημερωτική ημερίδα σχετικά με την ευλογιά των προβάτων.
Έντονη εντύπωση και προβληματισμό προκάλεσε στους παρισταμένους το γεγονός ότι στο πάνελ δεν υπήρχε κτηνίατρος του δημοσίου, ώστε να απαντήσει με ευθύνη στα κρίσιμα ερωτήματα των κτηνοτρόφων σχετικά με την εξέλιξη της νόσου και τα μέτρα που λαμβάνονται αλλά η ενημέρωση έγινε από ιδιώτη κτηνίατρο.
Υπενθυμίζεται ότι παρόμοια ενημερωτική ημερίδα είχε πραγματοποιηθεί περίπου πριν έναν χρόνο, όταν το πρόβλημα της ευλογιάς των προβάτων είχε αρχίσει να απασχολεί τον κτηνοτροφικό κόσμο.
Στο διάστημα που μεσολάβησε, αντί να υπάρξει ουσιαστικός περιορισμός της νόσου, τα προβλήματα πολλαπλασιάστηκαν. Η εξάπλωση της ασθένειας έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις, ενώ τα μέτρα που εφαρμόστηκαν μέχρι σήμερα αποδείχθηκαν ανεπαρκή. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι να έχουν θανατωθεί στη χώρα μας περισσότερα από 500.000 πρόβατα, να έχουν χαθεί ολόκληρα κοπάδια και πολλοί κτηνοτρόφοι να βρίσκονται αντιμέτωποι με χρέη και αβέβαιο μέλλον. Παράλληλα, δημιουργούνται σοβαρές συνέπειες και για την επάρκεια βασικών προϊόντων διατροφής για τον λαό.
Καθώς το πρόβλημα έχει φτάσει πλέον και στην περιοχή μας, είναι έντονη η ανησυχία των κτηνοτρόφων του Δήμου Σουλίου για το τι πρόκειται να συμβεί το επόμενο διάστημα και για το μέλλον της δραστηριότητάς τους.
Τα νέα κρούσματα μόλυνσης που οδηγούν σε αφανισμό πρόσθετου ζωικού κεφαλαίου, αποτελούν ένα ακόμα κομμάτι του δράματος, ένα τραγικό γεγονός, που δείχνει για άλλη μια φορά τις δραματικές συνέπειες της ανεπαρκούς διαχείρισης της ευλογιάς των αιγοπροβάτων με τις ευθύνες να βαραίνουν την κυβέρνηση, την περιφερειακή αρχή και την ΕΕ.
Η κατάσταση αυτή δεν είναι αποτέλεσμα “ατομικής ευθύνης”, όπως επιχειρεί να παρουσιάσει η κυβέρνηση, αλλά αποτέλεσμα της καθυστέρησης, της υποστελέχωσης των κτηνιατρικών υπηρεσιών και της άρνησης εφαρμογής ουσιαστικών μέτρων, όπως ο μαζικός εμβολιασμός των ζώων.
Την ίδια στιγμή οι επιπτώσεις όλων αυτών των γεγονότων που αφανίζουν την μικρομεσαία κτηνοτροφία, έχουν επιπτώσεις στον αγροτικό κόσμο ευρύτερα, αλλά και σε όλο τον λαό της περιοχής που δεν έχει επαρκή, πρόσβαση ασφαλή, ποιοτικά και φθηνά αγροτοκτηνοτροφικά προϊόντα.
Η εξάπλωση της νόσου και η καταστροφή των ζώων δείχνουν ότι η προτεραιότητα της κυβέρνησης στην κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων έχει βαρύ κόστος για τους μικρούς και μεσαίους παραγωγούς και για ολόκληρη την αγροτική οικονομία, για τη διασφάλιση της διατροφής του λαού.
Είναι μύθος οι ισχυρισμοί: ότι το εμβόλιο είναι μη αδειοδοτημένο και χαμηλής αποτελεσματικότητας… Είναι «ιορδανικό»… Δεν θα γίνουμε πειραματόζωα …Εμβολιάζουν στην Τουρκία, στην Ιορδανία κ.α. για αυτό η νόσος εκεί είναι ενδημική”.
Εμβόλιο γινόταν στην Ελλάδα μέχρι το 1992 και μάλιστα με πολύ καλά αποτελέσματα. Τα εμβόλια πραγματοποιούνταν σε ακτίνα 10 χλμ. γύρω από τις προσβεβλημένες εκτροφές, οι οποίες θανατώνονταν, και στη συνέχεια αυτή η πρακτική είχε ως αποτέλεσμα η νόσος να ελέγχεται έγκαιρα και αποτελεσματικά, με ελάχιστα κρούσματα και εστίες και να μην ενδημεί τελικά στη χώρα. Για παράδειγμα το 1988 υπήρξαν μόλις 500 θανατώσεις ζώων 7 εκτροφών ενώ εμβολιάστηκαν 50.000 πρόβατα.
Μάλιστα τα εμβόλια αυτά παρασκευάζονταν από κρατική υπηρεσία, από το Ινστιτούτο Βιολογικών Προϊόντων Αθηνών του υπουργείου Γεωργίας που υπήρχε τότε.
Παρά το γεγονός ότι κατά το παρελθόν πραγματοποιούνταν εμβόλια στην Ελλάδα η νόσος ουδέποτε έγινε ενδημική στη χώρα. Αντίθετα υπάρχει κίνδυνος να γίνει τώρα λόγω της επιλεκτικής ανικανότητας της κυβερνητικής πολιτικής. Από το 1992 και μετά η ΕΕ απαγόρευσε τη χρήση εμβολίου με κριτήριο το πώς θα ευνοηθούν οι μεγαλοεξαγωγείς ζωοκομικών προϊόντων καθώς η χρήση εμβολίου θέτει περιορισμούς στις εξαγωγές σε χώρες απαλλαγμένες από τη νόσο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι απώλειες ζώων να είναι πολλαπλάσιες σε κάθε περιοδική επιζωοτία που εμφανίστηκε τις επόμενες δεκαετίες. Από τις μερικές εκατοντάδες θανατώσεις ζώων που γίνονταν όταν εφαρμοζόταν εμβολιασμός περάσαμε στις δεκάδες χιλιάδες θανατώσεις κατά τις επιζωοτίες που εμφανίστηκαν την περίοδο 1995-2020 και σήμερα στις εκατοντάδες χιλιάδες θανατώσεις. Ανάλογη βέβαια ήταν η πορεία των εξαγωγών χάρη στην ΚΑΠ και την καπιταλιστική αγορά. Από ελάχιστες εκείνη την εποχή φτάσαμε σήμερα να εξάγεται πάνω από το μισό της παραγωγής φέτας και να θησαυρίζουν μια χούφτα μονοπώλια. Την ίδια ώρα η φέτα είναι απλησίαστη για τα λαϊκά νοικοκυριά.
Φαίνεται λοιπόν με τον πιο ανάγλυφο τρόπο πως τα κέρδη των μεγαλοβιομηχάνων συνεπάγονται τον θάνατο του κτηνοτρόφου.
Το ΚΚΕ απαιτεί άμεσα μέτρα για την προστασία των κτηνοτρόφων και των ζώων τους:
Πλήρη αποζημίωση των παραγωγών που πλήττονται, ώστε να μην αφήνονται μόνοι απέναντι στις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες
Λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων βιοασφάλειας και ελέγχου της ζωονόσου, – άμεσο κρατικό σχεδιασμό και υλοποίηση μαζικού εμβολιασμού για την προστασία των κοπαδιών
Προστασία και ενίσχυση του αγροτικού κόσμου που στενάζει από τη στάση πληρωμών της κυβέρνησης
Άμεση καταβολή όλων των επιδοτήσεων και αποζημιώσεων
Μείωση του κόστους παραγωγής με αφορολόγητο πετρέλαιο, φθηνό ρεύμα και κατάργηση του ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια
Κατώτερες εγγυημένες τιμές και αλλαγή του κανονισμού του ΕΛΓΑ ώστε να καλύπτει στο 100% την παραγωγή και το κεφάλαιο
Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται και η θέση μας την οποία έχουμε αναδείξει επανειλημμένα. Η θέση αυτή περιλαμβάνει την ανάγκη για ολοκληρωμένη κρατική παρέμβαση στην αντιμετώπιση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων. Απαιτείται να εφαρμοστεί οργανωμένο πρόγραμμα εμβολιασμού των ζώων, με ευθύνη του κράτους και χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση για τους κτηνοτρόφους, ώστε να προστατευθούν τα κοπάδια και να περιοριστεί η εξάπλωση της νόσου. Παράλληλα, έχουμε επισημάνει την ανάγκη να στελεχωθούν επαρκώς οι δημόσιες κτηνιατρικές υπηρεσίες, ώστε να υπάρχει συνεχής επιστημονική παρακολούθηση, πρόληψη και έγκαιρη αντιμετώπιση.
Το ΚΚΕ εκφράζει την αλληλεγγύη του στους κτηνοτρόφους, τους αγρότες και τους καλούμε να οργανωθούν και να δημιουργήσουν συλλογικό όργανο που θα αποτελέσει δύναμη διεκδίκησης των αιτημάτων τους. Μόνο μέσα από τη συλλογική δράση μπορούν να ακουστούν δυνατά τα προβλήματα του κλάδου και να αλλάξει η σημερινή πορεία, η οποία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην εξαφάνιση των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων τόσο στην περιοχή μας όσο και συνολικά στη χώρα.
Καλούμε σε συμπόρευση με το ΚΚΕ και σε δυνάμωμα του συλλογικού αγώνα για να μείνουν οι άνθρωποι στον τόπο τους και να συνεχίσουν να παράγουν. Είναι αγώνας επιβίωσης.
