Το Αναστάσιμο μήνυμα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Παραμυθίας κ. Σεραπίωνος

Πρός
τόν Ἱ­ε­ρό Κλῆ­ρο,
τίς Μο­να­στι­κές Ἀ­δελ­φό­τη­τες
καί τούς εὐ­σε­βεῖς Χρι­στι­α­νούς
τῆς κα­θ’ ἡ­μᾶς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ως

Ἀδελφοί μου,

Ἡ Ἀ­νά­στα­ση τοῦ Κυ­ρί­ου ἡ­μῶν Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ ἀ­πο­τε­λεῖ τό ἀ­κλό­νη­το θε­μέ­λι­ο τῆς πί­στε­ώς μας, ἀλ­λά καί τό γε­γο­νός τό ὁποῖ­ο συγ­κε­φα­λαι­ώ­νει ὅ­λη τήν οἰ­κο­νο­μί­α τῆς ἀν­θρώ­πι­νης Σω­τη­ρί­ας.

Ὁ Χρι­στός Ἀ­νέ­στη καί μα­ζί Του ἀ­νί­στα­ται ἡ ἐλ­πί­δα κά­θε ἀν­θρώ­που. Ὁ­λό­κλη­ρη ἡ κτί­ση ἀ­να­γεν­νᾶ­ται καί ἡ Ἐκ­κλη­σί­α, ὡς σῶ­μα Χρι­στοῦ, κα­λεῖ κά­θε πι­στό νά υἱ­ο­θε­τή­σει αὐ­τή τήν ἀλή­θει­α ὡς τρό­πο ζω­ῆς.

Τό Θεῖ­ο Πά­θος καί ἡ τρι­ή­με­ρος Ἀ­νά­στα­ση τοῦ Χρι­στοῦ φα­νε­ρώ­νουν ὅ­τι ἡ αὐ­θεν­τι­κή ζω­ή εἶ­ναι ζω­ή ἀ­γα­πη­τι­κή, θυ­σι­α­στι­κή καί κοι­νω­νι­κή. Ἄλ­λω­στε, μέ αὐ­τόν τόν τρό­πο ἀνα­γνω­ρί­ζον­ται, σέ κά­θε ἐ­πο­χή, οἱ αὐ­θεν­τι­κοί μα­θη­τές τοῦ Χρι­στοῦ, ὅ­ταν, δη­λα­δή, ἡ ἀ­γά­πη ἐκ­φρά­ζε­ται ὡς πρά­ξη συγ­χω­ρή­σε­ως, κα­ταλ­λα­γῆς καί προ­σφο­ρᾶς πρός κά­θε ἄν­θρω­πο, ἰ­δι­αι­τέ­ρως δέ πρός τόν δο­κι­μα­ζό­με­νο καί τόν πά­σχον­τα.

Μέ­σα στή σύγ­χρο­νη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, ὅ­που κυ­ρι­αρ­χεῖ ἡ ἀνα­σφά­λει­α καί ἡ πνευ­μα­τι­κή κό­πω­ση, τό μή­νυ­μα τῆς Ἀ­να­στά­σε­ως προ­βάλ­λει ὡς ἀ­δι­ά­ψευ­στη καί ἐλ­πι­δο­φό­ρα μαρ­τυ­ρί­α. Ἀ­πο­κα­λύ­πτει ὅ­τι ὁ ἄν­θρω­πος εἶ­ναι προ­ο­ρι­σμέ­νος γι­ά τήν αἰ­ω­νι­ό­τη­τα καί ὄ­χι γι­ά τή φθο­ρά, δι­ό­τι ὁ Χρι­στός, «θα­νά­τῳ θά­να­τον πα­τή­σας», ἐ­πι­βε­βαί­ω­σε ὅ­τι ὅ­ποι­ος ἑ­νώ­νε­ται μέ τόν Κύ­ρι­ο, ἤ­δη ἀ­πό τώ­ρα με­τα­βαί­νει «ἐκ τοῦ θα­νά­του εἰς τήν ζω­ήν».

Ἡ με­το­χή, βε­βαί­ως, στή ζω­ή αὐ­τή πραγ­μα­τώ­νε­ται κα­τε­ξο­χήν μέ­σα στή λει­τουρ­γι­κή ἐμ­πει­ρί­α τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καί ἰ­δί­ως στό Μυ­στή­ρι­ο τῆς Θεί­ας Εὐ­χα­ρι­στί­ας. Ἐ­κεῖ ὁ πι­στός κοι­νω­νεῖ τοῦ Σώ­μα­τος καί τοῦ Αἵ­μα­τος τοῦ Ἀ­να­στάν­τος Χρι­στοῦ καί γί­νε­ται μέ­το­χος τῆς ἀ­θα­να­σί­ας. Ἡ Θεί­α Εὐ­χα­ρι­στί­α εἶ­ναι ἡ καρ­δι­ά τῆς ἀ­να­στά­σι­μης ζω­ῆς καί ἡ πη­γή τῆς πνευ­μα­τι­κῆς μας δυ­νά­με­ως.

Ταυ­τό­χρο­να, ἡ ἀ­να­στά­σι­μη ζω­ή ἐκ­φρά­ζε­ται καί στίς δι­α­προ­σω­πι­κές μας σχέ­σεις. Δέν μπο­ρεῖ νά ὑ­πάρ­ξει ἀ­λη­θι­νή με­το­χή στή «χα­ρά τοῦ Κυ­ρί­ου», ὅ­ταν ἡ καρ­δι­ά μας πα­ρα­μέ­νει δε­σμευ­μέ­νη ἀ­πό μνη­σι­κα­κί­α, δι­χό­νοι­α καί σκλη­ρό­τη­τα, δι­ό­τι ἡ συγ­χώ­ρη­ση εἶ­ναι ἀ­ναγ­καί­α γι­ά κά­θε ἄν­θρω­πο πού προ­σπα­θεῖ νά ζεῖ ἐν Χρι­στῷ.

Ἡ Ἀ­νά­στα­ση δι­δά­σκει, ἐ­πί­σης, τόν τρό­πο μέ τόν ὁ­ποῖ­ον κα­λού­μα­στε νά ἀν­τι­με­τω­πί­ζου­με τίς δο­κι­μα­σί­ες τῆς ζω­ῆς. Ὁ Σταυ­ρός προ­η­γεῖ­ται τῆς Ἀ­να­στά­σε­ως, ἀλ­λά δέν εἶ­ναι τό τέ­λος. Κα­μί­α δυ­σκο­λί­α δέν εἶ­ναι ἀ­νυ­πέρ­βλη­τη, ὅ­ταν ὁ ἄν­θρω­πος στη­ρί­ζε­ται στόν Ἀ­να­στάν­τα Χρι­στό καί ἐμ­πι­στεύ­ε­ται τή φι­λάν­θρω­πη πρό­νοι­ά Του.

Τέ­λος, ἡ ἔν­δο­ξος Ἀ­νά­στα­ση τοῦ Χρι­στοῦ, μᾶς δί­δει καί μί­α ἀ­πο­στο­λή. Ὁ πι­στός κα­λεῖ­ται νά γί­νει μάρ­τυ­ρας τῆς ὄν­τως ζω­ῆς μέ­σα στόν κό­σμο, ὄ­χι μό­νο μέ τά λό­γι­α, ἀλ­λά κυ­ρί­ως μέ τή ζω­ή του. Νά με­τα­φέ­ρει τήν ἐλ­πί­δα ἐ­κεῖ ὅ­που ὑ­πάρ­χει ἀ­πό­γνω­ση, τό φῶς ἐ­κεῖ ὅ­που ἐ­πι­κρα­τεῖ τό σκο­τά­δι, τήν ἀ­λή­θει­α ἐ­κεῖ ὅπου κυ­ρι­αρ­χεῖ ἡ πλά­νη.

Ἀ­δελ­φοί μου,

Ὁ Κύ­ρι­ος μᾶς κα­λεῖ νά ἐ­πι­λέ­ξου­με συ­νει­δη­τά τή ζω­ή ἀν­τί τοῦ θα­νά­του. Ἄς ἑρ­μη­νεύ­σου­με, λοι­πόν, τήν πα­ροῦ­σα λαμ­πρά ἑ­ορ­τή ὡς τήν ἀ­φε­τη­ρί­α μι­ᾶς ζω­ῆς ἐν Χρι­στῷ.

Μέ πα­τρι­κούς ἀ­σπα­σμούς καί ἀ­γά­πη, εὔ­χο­μαι ἐκ βά­θους καρ­δί­ας, τό Ἀ­νέ­σπε­ρο Φῶς τῆς Ἀ­να­στά­σε­ως νά κα­ταυ­γά­ζει τίς καρ­δι­ές ὅ­λων, νά ἐ­νι­σχύ­ει τήν πί­στη, νά χα­ρί­ζει εἰ­ρή­νη σέ ὅ­λο τόν κό­σμο καί νά μᾶς ὁ­δη­γεῖ στή Βα­σι­λεία τοῦ Θε­οῦ.

Χρι­στός Ἀ­νέ­στη!

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Πα­ρα­μυ­θί­ας, Φι­λι­α­τῶν,
Γη­ρο­με­ρί­ου καί Πάρ­γης Σε­ρα­πί­ων