Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών στην Ελλάδα και στις χώρες της ΕΕ είναι μια ορισμένη αποτύπωση των συνθηκών μέσα στις οποίες έγιναν: της ολόπλευρης κρίσης και της γενικευμένης φτώχειας και εξαθλίωσης, της εξελισσόμενης σφαγής του Παλαιστινιακού λαού και του άδικου πολέμου στην Ουκρανία, που κλιμακώνεται απειλώντας με τα χειρότερα ολόκληρη την ανθρωπότητα. Συνθήκες που παράγουν διχασμούς και αντιθέσεις εντός των ιμπεριαλιστικών πυλώνων και των αστικών τάξεων της ΕΕ, και επιτείνουν τους τριγμούς αυτής της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας.Πριν από 140 χρόνια, τον Μάη του 1886, οι απεργοί στο Σικάγο… Πριν από 90 χρόνια, τον Μάη του 1936, οι απεργοί καπνεργάτες στη Θεσσαλονίκη… 8 χρόνια μετά, την Πρωτο-μαγιά του 1944, οι 200 κομμουνιστές στην Καισαριανή…
Η ιστορία της Εργατικής Πρωτομαγιάς είναι η ιστορία της εργατικής τάξης και των λαών. Η ιστορία της πάλης ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση. Η ιστορία της πάλης για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας ισότητας και ελευθερίας, της σοσιαλιστικής κοινωνίας. Και ταυτόχρονα είναι ζωντανό κά-λεσμα για τους αγώνες της εποχής μας, τους αγώνες που πρέπει να οικοδομήσουμε στο σήμερα.
Σήμερα, που η ζωή των λαών συνθλίβεται από την ακόρεστη δίψα του κεφάλαιου για περισσότερα κέρδη. Σήμερα, που το κουβάρι των αντιθέσεων, των ανταγωνισμών και των αδιεξό-δων του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος μεγαλώ-νει και μπλέκεται όλο και πιο σφιχτά, εγκλωβίζοντας χώρες και λαούς που πληρώνουν βαρύ τίμημα. Είναι το τίμημα που πληρώνουν ήδη οι λαοί του Ιράν, του Λιβάνου και της Παλαι-στίνης, οι λαοί όλης της Μέσης Ανατολής, και μαζί τους ο λαός της Ουκρανίας, στο άλλο μεγάλο πολεμικό μέτωπο που παραμένει ορθάνοιχτο για περισσότερα από τέσσερα χρό-νια. Είναι το τίμημα που πληρώνει ο λαός της Κούβας, ασφυ-κτικά αποκλεισμένος από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Είναι το τίμημα που καλούνται να πληρώσουν συνολικά οι λαοί και η εργατική τάξη, προκειμένου να συνεχίσουν να τροφοδοτούνται τα πολεμικά σχέδια του ιμπεριαλισμού.
Η φωτιά που έβαλαν στη Μέση Ανατολή οι Αμερικάνοι ιμπε-ριαλιστές, όχι μόνο δεν λέει να κοπάσει, αλλά αναζωπυρώνε-ται διαρκώς, με μεγαλύτερη ένταση και πιο επικίνδυνη. Δεν πρόκειται για μια «παραξενιά» του Τραμπ, αλλά για την ανά-γκη του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ να κερδίσει το χαμένο έδα-φος, να συνεχίσει να κυριαρχεί έναντι των υπόλοιπων ιμπε-ριαλιστών και κυρίως έναντι της Ρωσίας και της Κίνας. Είναι η φύση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος που γεννά την καταστροφή και τον πόλεμο. Και αυτό που βιώ-νουμε σήμερα δεν είναι παρά η προετοιμασία των όρων για το επόμενο γενικευμένο μακελειό.
Σε αυτήν την εφιαλτική πορεία, ο ιμπεριαλισμός χρησιμο-ποιεί ως «καύσιμο» την εργατική τάξη και τους λαούς. Αυτοί που θυσιάζονται καθημερινά στον βωμό της καπιταλιστικής κερδοφορίας, σήμερα καλούνται να υποστούν ακόμη βαρύ-τερες συνέπειες. Πρέπει να θεωρείται από τις πλατιές λαϊκές μάζες «φυσιολογικό» και «αυταπόδεικτο» το πετσόκομμα των δικαιωμάτων τους (εργατικών, κοινωνικών, πολιτικών) και η υποταγή τους στις απαιτήσεις της «πολεμικής οικονομίας». Πρέπει να αποδεχτούμε τις θυσίες που επιβάλλει η πολεμική έκφραση της κρίσης του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συ-στήματος.
Δεν αρκεί που το 8ωρο έγινε 13ωρο. Δεν αρκεί το πετσό-κομμα των μισθών και των συντάξεων, η συρρίκνωση του δικαιώματος στην ασφάλιση και την περίθαλψη, ο εξαναγκα-σμός σε δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα. Δεν αρκεί που οι χώροι δουλειάς μετατρέπονται σε κολαστήρια και παγίδες θανάτου για τους εργαζόμενους. Δεν αρκούν οι απανωτοί νόμοι που χτυπούν τον συνδικαλισμό και την απεργία. Το κεφάλαιο θέλει τα πάντα. Θέλει να πάρει πίσω οτιδήποτε κέρδισε η εργατική τάξη με αγώνες και σκληρή πάλη. Και κυρίως, θέλει να διαγράψει από τις εργατικές και λαϊκές συ-νειδήσεις την προοπτική της ανατροπής αυτού του συστή-ματος και της οικοδόμησης μιας κοινωνίας ισότητας και ε-λευθερίας, δηλαδή όλα όσα συμβολίζει η Εργατική Πρωτομα-γιά.
Γι’ αυτό τρομοκρατήθηκαν οι αστοί και η κυβέρνησή τους με τη βαθιά συγκίνηση που υποδέχτηκε ο λαός τις φωτογρα-φίες των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή. Γι’ αυτό η «πολιτισμένη» Δύση βγάζει στην παρανομία τις κομμουνιστικές ιδέες. Γιατί γνωρίζουν ότι μόνο αυτές οι ιδέες μπορούν να εξοπλίσουν τις λαϊκές μάζες, να δώσουν διάρκεια και διέξοδο στους αγώνες τους που ξεσπούν όλο και πιο μαζικοί. Στα εκατομμύρια που διαδήλωσαν σε όλο τον κόσμο την αλληλεγγύη τους στην Παλαιστίνη. Στην εξεγερμέ-νη νεολαία στο Νεπάλ. Στη λαοθάλασσα που διαδήλωσε στη χώρα μας για τα Τέμπη, αλλά και στους αγρότες που αγωνίστηκαν για «όχι μια από τα ίδια».
Όσο κι αν θέλει να τις δυσφημίσει, όσο κι αν θέλει να τις «δια-γράψει», οι ιδέες αυτές θα αγκαλιαστούν ξανά από τις μά-ζες και θα γίνουν οδηγός και έμπνευσή τους. Κόντρα στην αστική πολιτική της εξάρτησης, της φτώχειας και της κατα-στολής. Κόντρα στα κάλπικα κηρύγματα και τους κάθε λογής «σωτήρες». Κόντρα στις κοινοβουλευτικές αυταπάτες. Κό-ντρα στους εικονικούς αγώνες και την αριστερά της υποτα-γής. Κόντρα στον «συνδικαλισμό» των σαλονιών και της ρε-μούλας. Αλλά και κόντρα στην ακροδεξιά και τον φασισμό.
Αυτός είναι ο δρόμος της εργατικής τάξης και των λαϊκών μαζών, αυτό ήταν και αυτό συνεχίζει να είναι το ταξικό μή-νυμα της Εργατικής Πρωτομαγιάς.
Join the Conversation