Ο Μητροπολίτης Παραμυθίας κ. Σεραπίων συμμετείχε στο γεύμα που παρέθεσε προς τιμή του Αρχιεπισκόπου και των Συνοδικών Μητροπολιτών αυτής της εκκλησιαστικής περιόδου, καθώς και των Μητροπολιτών της Αττικής, ο Περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς.
Στις προσφωνήσεις και αντιφωνήσεις, κατά το γεύμα, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο πολύπλευρο κοινωνικό, φιλανθρωπικό και ποιμαντικό έργο που επιτελεί καθημερινά η Εκκλησία της Ελλάδος σ’ όλα τα επίπεδα (Αρχιεπισκοπή, Μητροπόλεις, ενορίες, κοινωνικές δομές, φιλανθρωπικοί οργανισμοί, φιλόπτωχα ταμεία, προγράμματα στήριξης ευάλωτων).
«Μαζί» υπογράμμισε ο Αρχιεπίσκοπος «ενωμένοι και με τις αρχές και τις αξίες που μας συνέχουν, μπορούμε να κάνουμε σημαντικά πράγματα για τις ζωές των συνανθρώπων μας, ιδιαίτερα αυτών που είναι οι πλέον αδύναμοι – μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά».
Ο κ. Χαρδαλιάς υπογράμμισε ότι η Περιφέρεια Αττικής αναγνωρίζει και σέβεται ιδιαίτερα τον διαχρονικό ρόλο της Εκκλησίας ως πυλώνα κοινωνικής συνοχής, αλληλεγγύης και προσφοράς, κυρίως σε περιόδους αυξημένων κοινωνικών προκλήσεων, επισημαίνοντας ότι η συνεργασία Εκκλησίας και Αυτοδιοίκησης αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση για την ενίσχυση της κοινωνικής φροντίδας και της στήριξης των πολιτών που έχουν ανάγκη.
Να σημειωθεί ότι αυτή την εκκλησιαστική περίοδο (Σεπτέμβριος 2025-Αύγουστος 2026) ο Μητροπολίτης Παραμυθίας συμμετέχει για πρώτη φορά στην Ιερά Σύνοδο ως Μητροπολίτης (υπήρξε πριν την εκλογή του το 2023 Α΄ Γραμματέας της).
Ορθώς κατά το γεύμα αυτό επικεντρώθηκε η συζήτηση στις κοινωνικές παρεμβάσεις της Εκκλησίας, γιατί δεν είναι μόνο αναγκαίες, αλλά εντάσσονται και στο κέντρο της αποστολής της Ορθοδοξίας.
Ειδικά σήμερα που βιώνουμε την κρίση ενός ολόκληρου πολιτισμού: του πολιτισμού της πείνας και της κατανάλωσης, της βίας και της αποξένωσης, της μαζοποίησης και της μοναξιάς. Ενός πολιτισμού που σ’ άλλους στερεί ψωμί, σε άλλους ελευθερία και σ’ άλλους νόημα ζωής.
Η Εκκλησία μπορεί να κάνει τον σύγχρονο άνθρωπο να μην αισθάνεται μόνος μέσα στο πλήθος, ενδεής μέσα στα πλούτη, έρημος ένθοδεν, ερριμμένος έξωθεν, έντρομος μπροστά στο μηδέν. Αλλά να τον οδηγήσει στην απελευθέρωση από την ανάγκη και την υποταγή, την αντικειμενοποίηση και την αλογία.
