Η Μητρόπολη Παραμυθιάς για την Παγ­κό­σμι­α Ημερά Αιμοδότη. Δι­α­τη­ρεί 3 τρά­πε­ζες αί­μα­τος, σε Ι­ε­ρούς Να­ούς.

Κά­θε χρό­νο στις 14 Ι­ου­νί­ου, ε­ορ­τά­ζε­ται η Παγ­κό­σμι­α Η­μέ­ρα Ε­θε­λον­τή Αι­μο­δό­τη γι­α να τι­μη­θούν οι ε­θε­λον­τές, μη α­μει­βό­με­νοι αι­μο­δό­τες γι­α τη σω­τή­ρι­α συ­νει­σφο­ρά τους, και γι­α να ευ­αι­σθη­το­ποι­η­θού­με ό­λοι, σχε­τι­κώς με τη δι­αρ­κή α­νάγ­κη γι­α τα­κτι­κές δω­ρε­ές αί­μα­τος, ώ­στε να δι­α­σφα­λί­ζε­ται η α­σφά­λει­α, η ε­πάρ­κει­α και η προ­σβα­σι­μό­τη­τα των α­πο­θε­μά­των αυ­τού του πο­λύ­τι­μου α­γα­θού.

Οι με­ταγ­γί­σεις αί­μα­τος εί­ναι α­πα­ραί­τη­τες γι­α τη δι­α­χεί­ρι­ση αι­μορ­ρα­γι­ών που σχε­τί­ζον­ται με την εγ­κυ­μο­σύ­νη, τη θε­ρα­πεί­α σο­βα­ρής παι­δι­κής α­ναι­μί­ας, την υ­πο­στή­ρι­ξη σύν­θε­των ι­α­τρι­κών και χει­ρουρ­γι­κών ε­πεμ­βά­σε­ων, κα­θώς και την πα­ρο­χή ι­σό­βι­ας φρον­τί­δας γι­α πα­θή­σεις ό­πως η δρε­πα­νο­κυτ­τα­ρι­κή α­ναι­μί­α, η θα­λασ­σαι­μί­α, η αι­μορ­ρο­φι­λί­α και οι δι­α­τα­ρα­χές του α­νο­σο­ποι­η­τι­κού. Εί­ναι ε­πί­σης κρί­σι­μες σε πε­ρι­πτώ­σεις έ­κτα­κτης α­νάγ­κης, κα­τα­στρο­φών και συγ­κρού­σε­ων.

Ε­πι­πλέ­ον, μέ­σω της τε­χνο­λο­γί­ας της κλα­σμα­το­ποί­η­σης, τα συ­στα­τι­κά του πλά­σμα­τος που δεν α­παι­τούν­ται για με­τάγ­γι­ση, μπο­ρούν να με­τα­τρα­πούν σε δρα­στι­κές φαρ­μα­κευ­τι­κές ου­σί­ες γι­α την πα­ρα­σκευ­ή φαρ­μα­κευ­τι­κών προ­ϊ­όν­των πα­ρα­γώ­γων πλά­σμα­τος. Αυ­τά πε­ρι­λαμ­βά­νουν πα­ρά­γον­τες πή­ξης, α­νο­σο­σφαι­ρί­νες, λευ­κω­μα­τί­νη και άλ­λες θε­ρα­πεί­ες που εί­ναι ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας γι­α τη θε­ρα­πεία αι­μορ­ρα­γι­κών δι­α­τα­ρα­χών, μο­λυ­σμα­τι­κών α­σθε­νειών και δι­α­φό­ρων χρό­νι­ων πα­θή­σε­ων, συμ­πε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των καρ­κί­νων.

Α­πό εκ­κλη­σι­α­στι­κής α­πό­ψε­ως, η αι­μο­δο­σί­α α­πο­τε­λεί την πι­ο γνή­σι­α εκ­δή­λω­ση της α­γά­πης μας προς τον «πλη­σί­ον», την ο­ποί­α ζη­τεί α­πό κά­θε Χρι­στι­α­νό ο Κύ­ρι­ός μας. Λί­γο α­πό το αί­μα μας μπο­ρεί να δώ­σει ζω­ή σ’ έ­να συ­νάν­θρω­πό μας, που κιν­δυ­νεύ­ει να τη χά­σει.

Η δι­α­δι­κα­σί­α της προ­σφο­ράς αί­μα­τος, εί­ναι γι­α τον δό­τη α­πλή, α­κίν­δυ­νη και α­νώ­δυ­νη. Α­κό­μα ό­μως κι αν ε­μείς οι ί­δι­οι α­δυ­να­τού­με να προ­σφέ­ρου­με αί­μα γι­α λό­γους υ­γι­εί­ας, μπο­ρού­με να βο­η­θή­σου­με με τον δι­κό μας τρό­πο, ενη­με­ρώ­νον­τας και πα­ρα­κι­νών­τας τα νέ­α και υ­γι­εί ά­το­μα του πε­ρι­βάλ­λον­τός μας και της οι­κο­γε­νεί­ας μας, ώ­στε να γί­νουν αι­μο­δό­τες.

Ό­λοι οι υ­γι­είς άν­θρω­ποι, α­πό την η­λι­κί­α των 18 μέ­χρι και των 60 ε­τών, μπο­ρούν να δώ­σουν αί­μα δύ­ο η τρεις φο­ρές το χρό­νο.

Η Ι­ε­ρά Μη­τρό­πο­λη Πα­ρα­μυ­θί­ας, Φι­λι­α­τών, Γη­ρο­με­ρί­ου και Πάρ­γης δι­α­τη­ρεί τρεις (3) τρά­πε­ζες αί­μα­τος, στους Ι­ε­ρούς Να­ούς Α­γί­ου Παν­τε­λε­ή­μο­νος Η­γου­με­νίτ­σης, Α­γί­ου Σπυ­ρί­δω­νος Η­γου­με­νίτ­σης και Α­γί­ων Κων­σταν­τί­νου και Ε­λέ­νης Κα­τα­βό­θρας.

Ας αυ­ξή­σου­με λοι­πόν το σώ­μα των αι­μο­δο­τών στον τό­πο μας, συμ­με­τέ­χον­τας στις αι­μο­δο­σί­ες που δι­ορ­γα­νώ­νουν οι Ι­ε­ροί Να­οί μας. Η προ­σφο­ρά αί­μα­τος σώ­ζει ά­με­σα ζω­ές, λαμ­βά­νει με­γά­λη α­ξί­α ε­νώ­πι­ον του Θε­ού και με­τα­βάλ­λε­ται σε ι­δι­αί­τε­ρη ευ­λο­γί­α γι­α αυ­τόν που την προ­σφέ­ρει.