Τέλος εποχής για τον Δονάτο Κωσταρά, ο οποίος ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την Κ.Α.Ε. Παραμυθιά, έπειτα από 8 χρόνια στο σύλλογο.
Ο 21 ετών guard μεγάλωσε μπασκετικά στην ομάδα της πόλης, αγωνιζόμενος στα αναπτυξιακά τμήματα από την ηλικία των 13. Στα 16 του, το κάλεσμα ήρθε από τον Τάκη Παππά που μόλις είχε αναλάβει χρέη head coach και το ντεμπούτο στην ανδρική ομάδα έγινε τη σεζόν 2021-2022.
Εκείνη τη σεζόν, η Παραμυθιά στέφεται πρωταθλήτρια Α’ Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε. και ανεβαίνει στη National League 2 (τότε Γ’ Εθνική).
Τη σεζόν 2022-23 κάνει το ντεμπούτο του στη NL2 και η ομάδα καταφέρνει να γράψει άλλη μία χρυσή σελίδα στην ιστορία της, παραμένοντας στη κατηγορία.
Το 2023-2024 ξεκινά τη σεζόν στην ομάδα, αλλά τη κλείνει δανεικός στην Αστράκα B.C. όπου κατακτά την άνοδο στην Α’ Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε.
Το 2024-2025 επιστρέφει στην ομάδα και γίνεται ο αρχηγός της ομάδας του Σπύρου Αλεξίου. Η ομάδα κατακτά τη 4η θέση και συμμετέχει στα Play-offs ανόδου.
Τη περσινή σεζόν (2025-2026), ο αρχηγός γίνεται και πρώτος σκόρερ υπό τις οδηγίες του Θοδωρή Τσιρώνη, έχοντας 223 πόντους και 21 εύστοχα τρίποντα σε 18 συμμετοχές στη πορεία παραμονής της ομάδας στην Α1 Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε.
Έτσι, ένας πενταετής κύκλος στο ανδρικό τμήμα κλείνει για τον Κωσταρά, που συνολικά μέτρησε 367 πόντους και 30 εύστοχα τρίποντα σε αυτό το διάστημα..
Κάποιες φορές τα λόγια περισσεύουν, γιατί οι εικόνες μιλάνε από μόνες τους. Βέβαια 14 φωτογραφίες δεν αρκούν για όσα έζησα 8 χρόνια μέσα σε αυτό το γήπεδο. Από τη πρώτη προπόνηση έναν Αύγουστο του ’18, το πρώτο παιχνίδι στη Λιμνοπούλα, στο Πρωτάθλημα το ’22, τη παραμονή στη Γ’ το ’23 και το πρώτο παιχνίδι ως αρχηγός το ’24, ευχαριστώ.
Ευχαριστώ για τις εμπειρίες, τα γέλια, τα κλάμματα, μα κυρίως για τις σχέσεις που έχτισα με ανθρώπους που μου έμαθαν πολλά, εντός και εκτός παρκέ.
Ευχαριστώ τους ανθρώπους που είναι στο παρασκήνιο χρόνια τώρα και ήταν τα θεμέλια κάθε επιτυχίας αυτών των ετών. Τους ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη που έδειξαν σε ένα 16χρονο πιτσιρίκι τότε, μέχρι και τώρα, στη προσπάθεια η ομάδα να παραμείνει εκεί που της αρμόζει.
Αυτός ο βαψομαλλιάς, αγάπησε τη σπυριάρα μέσα στο γήπεδο της Παραμυθιάς, παρέα με τους φίλους που έκανε εξαιτίας της ομάδας. Και αυτό φτάνει και περισσεύει. Ήταν τιμή μου που είχα τη δυνατότητα να ματώσω για αυτή τη φανέλα, να ταξίδεψω μαζί της σε κάθε μεριά της Ελλάδας, από τον Βόλο μέχρι το Ναύπλιο.
Ήταν τιμή μου που μπόρεσα και την υπηρέτησα σε πάνω από ένα πόστο, με κάθε τρόπο.
Ποτέ “αντίο”, αλλά “εις το επανιδείν” ΚΑΕ Παραμυθιά
