
Πολλά ειπώθηκαν εκατέρωθεν για την «επιτυχία» ή την «αποτυχία» του 1ου, του 2ου και τώρα του 3ου Φεστιβάλ Παραμυθιάς.
Κατά την άποψή μας, ο πολιτισμός δεν αξιολογείται με οικονομικούς δείκτες ούτε αποκλειστικά από το δημοσιονομικό αποτύπωμα μιας διοργάνωσης. Η πραγματική του αξία βρίσκεται στη συμβολή του στη διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων, στην καλλιέργεια της σκέψης, της αισθητικής και της συλλογικότητας, ώστε ο άνθρωπος να γίνεται καλύτερος στην καθημερινή του ζωή και να προσφέρει περισσότερο στο κοινωνικό σύνολο. Έτσι γίνεται καλύτερη και η ίδια η κοινωνία.
Με αυτό το κριτήριο αξιολογούμε κάθε πολιτιστική διοργάνωση.
Αναγνωρίζουμε την αξία των θεατρικών παραστάσεων και τη συμβολή των καλλιτεχνών, η οποία δεν ταυτίζεται με τον τρόπο που επέλεξε η δημοτική αρχή να διαχειριστεί επικοινωνιακά τη διοργάνωση. Παράλληλα, το κόστος συμμετοχής δεν ήταν προσιτό για όλους, γεγονός που περιορίζει την ισότιμη πρόσβαση στον πολιτισμό.
Ωστόσο, η υπερβολή που χαρακτήρισε τις τελετές λήξης επισκίασε την ουσία της πολιτιστικής προσφοράς. Χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτηση του φετινού τιμώμενου καλλιτέχνη, ο οποίος, σχολιάζοντας τις υπερβολικές εκδηλώσεις προς το πρόσωπό του, ανέφερε: «Νιώθω σαν να παραβρίσκομαι στο μνημόσυνό μου». Μια φράση που ανέδειξε εύστοχα ότι ο πολιτισμός δεν έχει ανάγκη από υπερβολές και προσωποκεντρικές εκδηλώσεις, αλλά από ουσιαστικό περιεχόμενο και μέτρο.
Ο πολιτισμός απαιτεί ταπεινότητα, ουσιαστική προσφορά και σεβασμό προς τον δημιουργό και τον πολίτη. Δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μέσο πολιτικής ή προσωπικής προβολής ούτε να υπηρετεί επικοινωνιακές σκοπιμότητες.
Η κοινωνία έχει ανάγκη από πολιτιστικές δράσεις που μορφώνουν, εμπνέουν και ενώνουν τον λαό, που εξασφαλίζουν την ισότιμη πρόσβαση όλων στον πολιτισμό και υπηρετούν τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, όχι από εκδηλώσεις εντυπωσιασμού.


