Ο Πύργος της Κούλιας στην Παραμυθιά, ορθώνεται επιβλητικός στις ανατολικές πλαγιές του Κορύλα και αποτελεί ένα από τα πλέον εντυπωσιακά και βέλτιστα διατηρημένα παραδείγματα οχυρωματικής κατοικίας σε ολόκληρη τη Βορειοδυτική Ελλάδα. Χτισμένος στα τέλη του 18ου με αρχές του 19ου αιώνα, ο πενταόροφος αυτός πετρόκτιστος πύργος ύψους 26 μέτρων λειτούργησε ως αμυντική κατοικία και στρατηγικό παρατηρητήριο της περιοχής.
Μετά από δεκαετίες εγκατάλειψης, το μνημείο διασώθηκε χάρη σε μια εκτεταμένη και πολυδάπανη ανασταλτική αποκατάσταση από την αρχαιολογική υπηρεσία, η οποία ολοκληρώθηκε το 2014. Στο εσωτερικό του διαμορφώθηκε μια αξιόλογη μόνιμη φωτογραφική και θεματική έκθεση που αναδεικνύει την ιστορία των οχυρωματικών κουλιών της Ηπείρου, την εξέλιξη της Παραμυθιάς και την καθημερινή ζωή των κατοίκων της περιόδου εκείνης. Ο Πύργος ήταν επισκέψιμος για το κοινό 2 ημέρες την εβδομάδα.
Παρά την επιτυχημένη αναστηλωτική παρέμβαση και την έτοιμη εκθεσιακή υποδομή, ο Πύργος της Κούλιας παραμένει τη φετινή χρονιά κλειστός για το ευρύ κοινό, υστερα και απο την ανακοίνωση της εφορίας αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας για το χειμερινό ωράριο λειτουργείας των αρχαιολογικών χώρων.. Για πρώτη φορά ο επισκέπτης δεν θα μπορεί να δει τον πύργο ακομα και μετά απο ραντεβού, οπως συνέβαινε τα τελευταία χρόνια.
Η αδυναμία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας να κρατήσει τις πόρτες του μνημείου ανοιχτές σε σταθερή και καθημερινή βάση οφείλεται κυρίως σε δομικές ελλείψεις. Η χρόνια υποστελέχωση της υπηρεσίας και η έλλειψη μόνιμου προσωπικού φύλαξης αναγκάζουν την Εφορεία να διαθέτει τους ελάχιστους διαθέσιμους φύλακες στους κεντρικούς αρχαιολογικούς χώρους του νομού, αφήνοντας περιφερειακά μνημεία όπως η Κούλια χωρίς τακτικό ωράριο λειτουργίας.
Στο οξύ πρόβλημα της υποστελέχωσης έρχεται να προστεθεί και η σχεδόν ανύπαρκτη τουριστική προβολή του μνημείου. Η απουσία στοχευμένης επικοινωνιακής στρατηγικής, ψηφιακής προώθησης και ένταξης του πύργου σε οργανωμένες τουριστικές διαδρομές αφήνει το μνημείο στην αφάνεια. Ακόμη και οι ταξιδιώτες που βρίσκονται στην περιοχή σπάνια γνωρίζουν την ύπαρξή του, ενώ η ισχύουσα πρακτική της επίσκεψης μόνο κατόπιν τηλεφωνικής συνεννόησης και ραντεβού αποθαρρύνει οριστικά τον αυθόρμητο επισκέπτη.
Έτσι, ένα αναστηλωμένο στολίδι της πολιτιστικής κληρονομιάς παραμένει αδρανές, στερώντας από την Παραμυθιά έναν σημαντικό αναπτυξιακό και πολιτιστικό πόρο.
Join the Conversation