Ο Δήμος Σουλίου είναι ένας από τους μεγαλύτερους σε έκταση δήμους της Ηπείρου. Ένας τόπος με σπουδαία ιστορία, μοναδικό φυσικό περιβάλλον και σημαντικές αναπτυξιακές δυνατότητες. Την ίδια στιγμή, όμως, είναι ένας δήμος που καλείται καθημερινά να διαχειριστεί προβλήματα τα οποία σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν τις πραγματικές του δυνατότητες.
Η ευθύνη μας εκτείνεται σε 32 κοινότητες, διάσπαρτες σε μια μεγάλη γεωγραφική περιοχή με έντονο ορεινό ανάγλυφο. Πρόκειται για χωριά που απέχουν σημαντικά μεταξύ τους, με διαφορετικές ανάγκες και συχνά με υποδομές που έχουν επιβαρυνθεί από τον χρόνο και την έλλειψη επαρκών επενδύσεων επί δεκαετίες.
Στον Δήμο Σουλίου δεν διαχειριζόμαστε απλώς την καθημερινότητα· προσπαθούμε καθημερινά να καλύψουμε συσσωρευμένες ανάγκες δεκαετιών. Υποδομές που γερνούν, οδικά δίκτυα που απαιτούν συνεχείς παρεμβάσεις, ανάγκες πολιτικής προστασίας που εντείνονται λόγω της κλιματικής κρίσης, κοινωνικές υπηρεσίες που καλούνται να στηρίξουν ολοένα περισσότερους συμπολίτες μας και δεκάδες μικρά ή μεγάλα προβλήματα που απαιτούν άμεσες λύσεις.
Την ίδια στιγμή, η Πολιτεία συνεχίζει να μεταφέρει αρμοδιότητες στους δήμους χωρίς να μεταφέρει τους αντίστοιχους πόρους και το απαραίτητο προσωπικό. Η τοπική αυτοδιοίκηση καλείται να λειτουργήσει ως ο πιο άμεσος θεσμός εξυπηρέτησης του πολίτη, αλλά συχνά χωρίς τα εργαλεία που απαιτούνται. Αυτό δημιουργεί ένα διαρκές έλλειμμα δυνατοτήτων, το οποίο οι δήμοι προσπαθούν να καλύψουν με υπερπροσπάθεια, ευρηματικότητα και αίσθημα ευθύνης απέναντι στις τοπικές κοινωνίες.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι ορεινοί δήμοι είναι η δραματική υποστελέχωση. Οι ανάγκες αυξάνονται, όμως το ανθρώπινο δυναμικό μειώνεται. Με το υπάρχον προσωπικό είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανταποκριθούμε σε όλες τις καθημερινές απαιτήσεις. Πολλές φορές οι ίδιοι υπάλληλοι καλούνται να καλύψουν πολλαπλούς ρόλους, πέρα από τα καθήκοντά τους. Αυτό δεν επηρεάζει μόνο την καθημερινή λειτουργία των υπηρεσιών, αλλά και τη δυνατότητα σχεδιασμού του μέλλοντος.
Πώς μπορεί ένας μικρός ορεινός δήμος να σχεδιάσει μεγάλα έργα ανάπτυξης όταν δίνει καθημερινά μάχη για να καλύψει τις βασικές του λειτουργίες; Πώς μπορεί να αξιοποιήσει χρηματοδοτικά εργαλεία όταν δεν διαθέτει το απαραίτητο επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό για την ωρίμανση και υλοποίηση μελετών;
Η Πολιτεία οφείλει να αντιμετωπίσει άμεσα αυτό το πρόβλημα. Οι ορεινοί και απομακρυσμένοι δήμοι χρειάζονται μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων, ταχύτερες διαδικασίες προσλήψεων και ουσιαστικά κίνητρα για την παραμονή των εργαζομένων στις περιοχές αυτές. Χωρίς ανθρώπους, καμία αναπτυξιακή πολιτική δεν μπορεί να πετύχει.
Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα είναι η χρηματοδότηση. Οι κρατικές επιχορηγήσεις καλύπτουν κυρίως τις ανελαστικές λειτουργικές δαπάνες. Οι πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών είναι πολλαπλάσιες. Τα χρηματοδοτικά προγράμματα που κατά καιρούς προκηρύσσονται είναι περιορισμένα, ανταγωνιστικά και πολλές φορές σχεδιασμένα με τρόπο που δεν ανταποκρίνεται στις ιδιαιτερότητες των ορεινών δήμων.
Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν γνωρίζει καλύτερα τις ανάγκες ενός τόπου από τους ανθρώπους που ζουν και εργάζονται σε αυτόν. Για τον λόγο αυτό πιστεύουμε ότι το αναπτυξιακό σχέδιο κάθε δήμου πρέπει να διαμορφώνεται πρωτίστως σε τοπικό επίπεδο και η κεντρική διοίκηση να λειτουργεί υποστηρικτικά, παρέχοντας τα αναγκαία εργαλεία και τους απαραίτητους πόρους.
Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της επόμενης ημέρας. Και είναι ένα στοίχημα που οφείλουμε να κερδίσουμε όλοι μαζί.
