Στον εορτάζοντα ναό του Αποστόλου Θωμά στο Καρτέρι Ηγουμενίτσας χοροστάτησε στον Όρθρο και ιερούργησε στη Θεία Λειτουργία ο Μητροπολίτης Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργης κ. Σεραπίων κατά την Κυριακή του Αντίπασχα.
Κηρύττοντας προς τους πιστούς ο Μητροπολίτης κ. Σεραπίων τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι “στον καθένα από μας ξεχωριστά μας δίνει τη δυνατότητα ο Χριστός να απλώσουμε το χέρι μας και να Τον ακουμπήσουμε, να ακουμπήσουμε το Άγιο Πάθος του. Γιατί ο Χριστός δεν κινήθηκε επάνω στη γη μόνο τα χρόνια εκείνα που έζησε ως άνθρωπος και μετά αναλήφθηκε στους ουρανούς και κάθισε στα δεξιά του Πατρός χωρίς να παίζει κανένα ρόλο στην ιστορία. Δεν έμεινε αμέτοχος ο Χριστός μετά την ανάληψή του. Αλλά πάντοτε είναι παρών στη ζωή μας και παρακολουθεί με πολλή ευσπλαχνία και αγάπη το δημιούργημά τον άνθρωπο. Γι’ αυτό επεμβαίνει πάντοτε στη ζωή μας, όταν εμείς του το ζητούμε με πίστη. Επεμβαίνει πάντοτε στα αδιέξοδά μας. Αρκεί να θελήσουμε να δούμε αυτές τις επεμβάσεις. Αρκεί να έχουμε τη δύναμη και την ταπείνωση να αναγνωρίσουμε τις επεμβάσεις του Χριστού στη ζωή μας. Αρκεί να μπορούμε να αισθανθούμε τη φλόγα που δημιούργησε μέσα στην ψυχή των μαθητών η εμφάνιση του Χριστού. Αρκεί να είμαστε έτοιμοι να αναγνωρίσουμε το σφάλμα μας, να αναγνωρίσουμε την απιστία μας, όπως ακριβώς έκανε ο Απόστολος Θωμάς”.
Επεσήμανε ακόμη ότι “δεν είναι λίγες οι φορές που και εμείς αμφιβάλλουμε για πολλά πράγματα της πίστεώς μας, που και εμείς αποδεικνυόμαστε πολλές φορές ολιγόπιστοι. Και προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε αυτή την ολιγοπιστία μας, κρυμμένοι πίσω από τη δικαιολογία ότι σε εμάς δεν δόθηκε η δυνατότητα να μπορέσουμε να ψηλαφήσουμε την πλευρά του Χριστού, να ψηλαφίσουμε τις οπές που άφησαν τα καρφιά πάνω στο Εσταυρωμένο σώμα του Ιησού. Ο Θωμάς δεν άγγιξε τις οπές από τα καρφιά, δεν άγγιξε την πλευρά του Ιησού, αλλά μόλις είδε τον Αναστημένο Χριστό τον αναγνώρισε και αναφώνησε: ο Κύριός μου και ο Θεός μου. Είναι λάθος αυτό που ακούγεται ότι εορτάζουμε την ψηλάφηση του Θωμά. Είναι λάθος, επίσης, όταν εικονίζεται ο Απόστολος Θωμάς να έχει σηκωμένο το χέρι του και να ψηλαφίζει την πλευρά του Ιησού. Είναι μια παράδοση, η οποία πέρασε μέσα στην Τουρκοκρατία”.
Και κατέληξε λέγοντας: “Ο σύγχρονος άνθρωπος δυσκολεύεται να πιστέψει στην Ανάσταση, παρ’ ότι η Ανάσταση, είναι το ένα και μοναδικό κήρυγμα της Εκκλησίας μας, γιατί χωρίς την Ανάσταση θα ήταν, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, μάταιη η πίστη μας. Ενώ πολύ εύκολα οι σύγχρονοι άνθρωποι ακούν και ακολουθούν τους διάφορους ψευδοδιδασκάλους και τους διάφορους ισχυρούς της γης που προσπαθούν να μας πείσουν για μια άλλη αλήθεια, αν και κάθε φορά αποδεικνύεται ότι όποιες ελπίδες και να μας προσφέρουν είναι όλες ψεύτικες. Ας ακολουθήσουμε τον δρόμο της πίστης. Ας απομακρυνθούμε από την άρνηση και την απιστία”.
Να σημειωθεί ότι η Κυριακή του Θωμά είναι μια καλή ευκαιρία για τους πιστούς να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως ό,τι πλημμυρίζει με το φως της Ανάστασης πλέει σε ωκεανούς φωτός. Οι επί γης ζώντες άνθρωποι, φωτιζόμενοι από την Ανάσταση, μπορούμε να διακρίνουμε διαυγώς ότι πέρα από τις θλίψεις και τις οδύνες και τα δάκρυα, υπάρχει και η χαρά του ουρανού. Υπάρχει και ο λαμπρός δρόμος της αρετής, τον οποίο κατά μίμηση του Χριστού πρέπει να ακολουθούμε, παρουσιάζοντας ζωή και συμπεριφορά εντελώς διαφορετική από την σάπια που συνήθως εκδηλώνουμε.
Να εννοήσουμε ότι κι εμείς έχουμε ευθύνη και χρέος να κάνουμε στη ζωή μας, ό,τι εξαρτάται από εμάς. Να μην τα περιμένουμε όλα από τον Θεό. Και να μη μένουμε, αδρανείς, διστακτικοί και δειλοί.
